تخطي إلى المحتوى الرئيسي

يادنامه طبرى ( فارسى ) — صفحة 312

مساهمون:

ص٣١٢
مشاهده مىشود . براى توجيه اين منظور ، نگارنده ، ترجمهء ده آيه از اين دو اثر را - از آيهء 10 تا 19 سورهء مؤمن ( 40 ) - برحسب تصادف انتخاب كرد تا از لحاظ كمّى نسبت درصد كلمات مشترك يا مورد اختلاف را دريابد ؛ نيز ميزان كلمات تازى و فارسى را در هر دو اثر بسنجد . ملاك ابتدايى در انتخاب اين ده آيه اين بود كه مثلا مجموعهء كلمات آيات از حدود 100 كلمه تجاوز نكند . بدين گمان و تخمين البته معتقدم كه احصاى بنده با اندكى مسامحه همراه است ، چرا كه شمارش كلمات نمودار يك تجزيهء منطقى نمىباشد . با توجّه به آيات منتخب زير كه از دو كتاب مورد نظر بعينه نقل مىشود :
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يُنادَوْنَ لَمَقْتُ اللَّهِ أَكْبَرُ مِنْ مَقْتِكُمْ أَنْفُسَكُمْ إِذْ تُدْعَوْنَ إِلَى الْإِيمانِ فَتَكْفُرُونَ
. كه آن كسها كه كافر شدند ، آواز دهندشان دشمنى خداى عزّ و جلّ بزرگتر از دشمنى شما تنهاى شما را چون بخوانندتان سوى گرويدن كافر شديد . آنان كه كافر شدند ، ندا كنند ايشان را ، دشمنى خداى بزرگتر است از دشمنى شما با خود ، چون مىخوانند شما را با ايمان كافر مىشوى .
قالُوا رَبَّنا أَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ وَ أَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْنِ فَاعْتَرَفْنا بِذُنُوبِنا فَهَلْ إِلى خُرُوجٍ مِنْ سَبِيلٍ
. و گويند : بار خداوند ما بميرانيدى ما را دوبار و زنده گردانيدى ما را دوبار مقر آمديم ما به گناهان ، هست ما را سوى بيرون شدن هيچ راهى ؟ گويند : خداى ما ميرانيدى ما را دوبار و زنده كردى ما را دوبار ، اقرار داديم به گناه خود ، هست به بيرون شدن هيچ راهى ؟
ذلِكُمْ بِأَنَّهُ إِذا دُعِيَ اللَّهُ وَحْدَهُ كَفَرْتُمْ وَ إِنْ يُشْرَكْ بِهِ تُؤْمِنُوا فَالْحُكْمُ لِلَّهِ الْعَلِيِّ الْكَبِيرِ
. آن به آنست بدان كه چون بخواندندتان آن به آن است كه چون بخواندند
يادنامه طبرى ( فارسى ) — صفحة 312 | جمعى از نويسندگان