سورهء فتح ( 48 ) آيهء 29 محمّد پيغامبر خداى است و آنكسها كه با وىاند - يعنى ابا بكر - سختند بر كفّار - يعنى عمر ، مهربانان ميان يكديگر - يعنى عثمان ، بينى ايشان را ركوعكنندگان و سجودكنندگان - يعنى على . همىجويند افزونى از خداى و خشنودى ، زيفهاى ايشان اندر رويهاى ايشان از نشان سجده كردن است ، و اينست صفت ايشان اندر توريت . و مثل ايشان اندر انجيل ، چون كشتى است - يعنى محمّد - كه بيرون آرد شاخ خويش - يعنى ابو بكر - بنيرو گردانيد او را - يعنى عمر - سطبر گشت ، يعنى عثمان ، راست بايستاد بر ساقهاى خويش - يعنى على ، خوش آيد كشاورزآنرا ، تا بخشم آرد يا اندوهگين گرداند بايشان ناگرويدگان . وعده كرد خداى آنكسها را بگرويدند و بكردند نيكيها از ايشان آمرزش و مزدى بزرگ .
( ترجمهء تفسير طبرى 6 / 1714 )
محمّد رسول خداى است و آنانكه با اواند سختاناند بر كافران رحيماناند در ميان ايشان ، يعنى ايشان را ركوعكننده سجدهكننده مىجويند فضلى از خداى و خشنودى ، سيما و سلامت ايشان در رويهاى ايشان است از اثر سجده ، اين مثل ايشان است در توريت . و مثل ايشان در انجيل چون كشتى كه بيرون آرد شاخش قوى كند آن را بهتر شود راست بايستد بر ساقهايش بعجب آرد برزگران را بخشم آرد به ايشان كافران را ، وعده داد خداى آنان را كه ايمان آوردند و كارهاى نيك كردند از ايشان آمرزش و مزدى بزرگ .
( روض الجنان 17 / 349 )
در اين مقايسه كه بيشتر وجوه اختلاف دو ترجمه مورد نظر است ، نمىتوان شك كرد كه ابو الفتوح رازى در برگرداندن آيات قرآنى جارى كمتر تحت تأثير ترجمهء آيات آثارى از نوع ترجمهء تفسير طبرى و مشابه آن بوده است . بنابراين صاحب روض الجنان و روح الجنان در ترجمهء آيات قرآنى از استقلالى نسبى در كارش برخوردار بوده و به پيروى از سبك عصر و زمانهاش ، صورتى خاص از ترجمه را برگزيده است . از اينرو ، اگر در ترجمهء آيات قرآنى تفسير روض الجنان و روح الجنان نسبت به ترجمهء تفسير طبرى افزونيها و كاستيهايى ديده مىشود ، علّت اصلى به پسند مترجم و انتخاب او در گزينش كلمات مربوط مىشود . اين معنى در مقابله و مقايسهء يكايك كلمات و تركيبات فارسى دو اثر نيز
يادنامه طبرى ( فارسى ) — صفحة 311
مساهمون: جمعى از نويسندگان
ص٣١١