تخطي إلى المحتوى الرئيسي

يادنامه طبرى ( فارسى ) — صفحة 205

مساهمون:

ص٢٠٥
الرحيم را سرقت كردند . » 60 خالد بن مختار مىگويد : از امام باقر ( ع ) شنيدم كه فرمود : « بزرگترين آيهء كتاب خدا را ناديده گرفتند و پنداشتند كه اگر آن را آشكار سازند ، بدعت است و آن آيه بسم اللّه الرحمن الرحيم است . » 61 امير المؤمنين ( ع ) در زمان خلافتش فرمود : « مردم را مجبور كردم كه بسم اللّه الرحمن الرحيم را بلند بخوانند . » 62 امام صادق ( ع ) مىفرمايد : « خدا كتابى از آسمان نازل نكرد ، جز اين‌كه در آغاز آن بسم اللّه الرحمن الرحيم بود . آخر هر سوره هم با نزول بسم اللّه الرحمن الرحيم در آغاز سورهء ديگرى ، شناخته مىشد . » 63

نتيجهء بحث

ديديم كه ائمّهء اهل بيت و علماى شيعه بدون اختلاف‌نظر همگى بسم اللّه را يكى از آيات قرآنى مىدانستند . بهترين دليل آنها اين بود كه سورهء حمد با بسم اللّه هفت آيه است و معنى سبع المثانى نيز همين است . ما هم با تحقيقات خود گفتيم كه اصولا
« اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ »
يعنى پيغمبر قبل از
« اقْرَأْ »
كه بسم اللّه الرحمن الرحيم است ، همين را كه نام خداى تست بخوان . پس نخستين سوره هم بسم اللّه داشته است و جبرئيل از پيغمبر خواسته بود ( به امر خدا ) كه نخستين و زيباترين و پربارترين آيات قرآنى يعنى بسم اللّه الرحمن الرحيم را بخواند . حديث ابو هريره هم در اينجا كاملا درست است و مؤيد نظريهء ما و احاديث اهل‌بيت است . علمايى كه گفته‌اند وجود آن از آغاز نگارش آيات قرآن در زمان پيغمبر تاكنون در اول سوره‌ها هم دليل بر قرآنى بودن است ، سخنى متقن و منطقى است و به قول علامه عضد الدين ايجى ، خط هم حجت علمى است ! جاى بسى تعجب است كه حديثى با اين روشنى و مهمى را كه عبد اللّه عمر مىگويد پيغمبر فرمود : وقتى جبرئيل براى من وحى مىآورد ، نخستين چيزى كه به من القا مىكرد بسم اللّه الرحمن الرحيم بود ، داراى اسناد ضعيف مىدانند ! راستى اگر اين حديث معتبر نباشد ، حديث معتبر و اسناد قوى كدام است ؟ !