نوشته مشغول و مردم را تشويق مىكنند كه نامههاى چاپ شده به وسيله آنان را در آن چاه افكنند .
محدث قمى در تحقيقى جامع اين را به دست داده كه چاه منسوب به صاحب الزمان در سامرا ، نوظهور است و در گذشته وجود نداشته و افراد سودجو در دوره حكومت عثمانى براى سركيسه كردن زوار شيعه آن را به وجود آوردهاند :
در ميان صفه و سرداب مقدس شباكى است با درى از چوب ساج كه آن را به امر ناصر باللّه عباسى در سال 612 ساختهاند . چنانكه صورت آن با بعضى از آيات شريفه در آن كتيبه مرقوم است و آنچه از مشايخ دست به دست به ما رسيده آن است كه اين صفه محل حوضى بوده به جهت وضو گرفتن آن بزرگواران در آن سرداب و پس از آن بزرگواران ، عرايض و رقاع حاجات كه شيعيان به حضرت صاحب الامر صلوات اللّه عليه ، مىنوشتند و به آنجا مىگذاشتند و هر وقت صلاح بود جواب عريضه از آنجا يا از خارج به صاحبش مىرسيد . و به ملاحظه اين سيرت و عادات در طرف راست ، در وسط شباك سوراخى به قدر آن كه دست در ميان آن برود و رقعه بيندازند گذاشتند ، ولى در طرف ديگر ، نظير آن نيست . و هركس تأمل كند مىداند كه اين سوراخ ساخته براى همين كار بود و آن محل در ميان همهء آن سرداب امتيازى پيدا كرد در تبرك و شرافت و احترام و بوسيدن و استشفا به تربت ، تا آنكه صحن و راه سرداب مقدس از آن صحن جدا شد و از غير جنس [ غير شيعه ] براى آن خدمه پيدا شد و ديدند حرص و رغبت شيعه را به آن محل شريف و غلبه و استيلاى خود را بر آن غربا و زوار بىمعين ، لذا براى كسب غيرطيب خود سرمايه كردند و براى جلب منافع از ايشان ، آن شبكه را قرار دادند و به اقدام حيلهها از آن فايده بردند و كم كم به دادن ريگ و خاك آن ، به آن بيچارگان و گرفتن چيزى ، مقدارى از آنجا گود شد تا زمانى كه شيخ العراقين مرحوم شيخ عبدالحسين طهرانى ، طاب ثراه ، به جهت تذهيب گنبد مطهر و اصلاح صحن منور به آنجا مشرف شد . پس از مشاهدهء
شناخت نامه محدث قمى ( فارسى ) — صفحة 135
مساهمون: جمعى از نويسندگان
ص١٣٥