تاريخى را ذكر و از زبان استادان خود ، آنها را نقد كرده است . بدين معنا كه از استادان بزرگوار براى خرافهزدايى از موضوعات تاريخى استفاده مىبرد . در اين باره از استادش محدث نورى و شيخ عبدالحسين تهرانى بسيار استفاده كرده است كه يادآور شديم و نيز پس از نقل و نقد گزارش لؤلؤ البحرين ، از زبان استادش محدث نورى درباره سيد بن طاووس مىنويسد :
شگفت از اين بزرگان است كه به مجرد ديدن نوشتهاى چگونه بدون تأمل و تحقيق امثال اين دروغها را در كتابهاى خود مىگنجانند « 1 » .
دغدغه محدث قمى از راهيابى خرافه و تحريف به آثارش
محدث قمى ، از راهيابى و رخنه تحريف و خرافه بر كتابهاى خويش انديشناك بود و دغدغه آن را داشت كه همان بلايى كه بر سر مفتاح الجنان آمده بر سر كتاب مفاتيح الجنان نيز بيايد ؛ از اين رو ، در آغاز ملحقات مفاتيح الجنان هشدار مىدهد :
اين گنهكار روسياه عباس قمى ، عفى اللّه عنه ، بعد از آنكه به عون اللّه تعالى كتاب مفاتيح الجنان را تأليف نمودم و در اقطار منتشر گشت ، به خاطرم رسيد كه در طبع دوم آن ، بر آن زياد كنم دعاى وداعى براى ماه رمضان و خطبه روز عيد فطر و زيارت جامعه ائمة المؤمنين و دعاى اللهم انّى زُرتُ هذا الامام كه در عقب زيارات خوانده مىشود و زيارت وداعى كه هريك از ائمه عليهم السلام را به آن وداع كنند و رقعهاى كه براى حاجت مىنويسند و دعايى كه در غيبت امام عصر ، عجل اللّه فرجه ، بايد خوانده شود و آداب زيارت به نيابت ، به واسطه كثرت حاجت به اينها ، و ليكن ديدم هرگاه اين كار را كنم ، فتح بابى شود براى تصرف در كتاب مفاتيح و بسا شود بعضى از فضولان بعد از اين ، در آن كتاب بعضى از ادعيه ديگر بيفزايند ، يا از آن كم كنند و به
هامش
( 1 ) . فوائد الرضويه ، ج 1 ، ص 222