ورع بوده كه در سامره خدمت امام حسن عسكرى عليه السلام رسيد و كتاب يوم و ليلهء شيخ جليلالقدر فضل بن شاذان نيشابورى را به آن حضرت داد و گفت فدايت شوم مىخواهم در اين كتاب نظر فرمايى و ورق ورق آن را ملاحظه نمايى .
حضرت فرمود : « هَذَا صَحيح يَنبَغِى أن تَعمَلَ بِهِ . « 1 » » ؛ اين كتاب صحيح است و شايسته است كه به آن عمل نمايى .
الى غير ذلك . و اين احقر ، با اينكه مىدانستم مذاق مردم اين زمان و عدم اهتمام ايشان را در امثال اين امور ، براى اتمام حجت سعى و كوشش بسيار كردم كه دعاها و زيارات منقوله در اين كتاب ، حتى الامكان ، از نسخههاى اصل نقل شود و بر نسخ متعدده عرضه شود و به قدرى كه از عهده برآيم ، تصحيح آن نمايم ، تا عامل به آن از روى اطمينان عمل نمايد ، انشاءاللّه . به شرط آنكه كاتبين و ناسخين ، تصرف در آن ننمايند و خوانندهها اختراع و سليقههاى خود را كنار گذارند .
شيخ كلينى ، رضى اللّه عنه ، از عبدالرحيم قصير نقل كرده كه :
خدمت حضرت صادق عليه السلام رسيد و عرض كرد فدايت شوم من از پيش خود دعايى اختراع كردهام .
حضرت فرمود : بگذار مرا از اختراع خود ؛ يعنى آن را كنار گذار و براى من نقل مكن .
و نگذاشت كه آن دعاى جمع كردهء خود را نقل كند و خود حضرت براى او دستورالعملى لطف فرمود « 2 » .
و شيخ صدوق ، عطراللّه مرقده ، روايت كرده از عبداللّه بن سنان كه گفت : حضرت صادق عليه السلام ، فرمود كه :
« زود است مىرسد به شما شبهه ، پس مىمانيد بدون نشانه و راهنما و پيشواى
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعه ، ج 27 ، ص 100 ، چاپ آل البيت .
( 2 ) . كافى ، ج 3 ، ص 476 .