فصل چهارم قرآن و قراآت
همانطور كه مشاهده شد ، دانش قرائت از دانشهاى بنيادين در عالم اسلام است ، كه مقارن با فرود قرآن عظيم از ملكوت اعلا به قالب واژگان و جارى شدن در زبان رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلّم تكوين يافت . از آن پس نيز همين دانش پايه گذار و زمينهساز بخشى سترگ از علوم اسلامى گرديد . نخستين محفلهاى معرفت دينى مسلمانان همان مجالس ذكر ، قرائت ، و تلاوت قرآن بود كه منهج سلوك دينى و دنيايى آنان را نمودار مىساخت و جان و روانشان را گرما و صفا مىبخشيد .
اولين قارى رسمى و آموزگار قرآن ، پيامبر گرامى بود كه از پى دريافت پيام ربانى - اقرء باسم ربك الذى خلق - تلاش ناگسستهء خويش را آغازيد ، و از اين پس هماره در صبح و شام ، گاه و بيگاه و نهان و عيان ، سروش روح آفرين خداى حكيم را به سمع نيكان و بدان و مسلمانان و كافران رسانيد .
قاريان صحابه ، تابعين و . . .
از آنجا كه علم قرائت بهرهور از ارزش ذاتى بود و هدف حقيقى بعثت و انزال قرآن ،