درخواست حجاج بن يوسف ثقفى فرماندار عراق ، اين مهم توسط يحيى بن يعمر عدوانى ( 90 ه ) قاضى خراسان و نصر بن عاصم ليثى ( 89 ه ) در تعقيب كار استادشان ابى الاسود صورت گرفت . « 1 » سرانجام در قرن بعد نوبت به « خليل بن احمد فراهيدى » نحوى رسيد . او نقطههاى ابى الاسود را به نشانههاى اعراب كنونى يعنى حروف كوچك مبدل كرد : ا ا ا ، اً اٍ اٌ . نيز او علامات ديگرى از قبيل همزه ، تشديد و غيره را وضع نمود . « 2 »
هر چند نقطه و حركت گذارى روى آيات قرآن نخست با كراهت و احتياط صورت مىگرفت ، ليكن با توجه به فوايد آن كم كم مقبوليت يافت . همانطور كه در كنار اين امور كوششهاى مفيدى در زيباسازى رسم الخط قرآن انجام پذيرفت .
وليد بن عبد الملك براى نگارش مصاحف « خالد بن ابى الهياج » را كه از خوش نويسان آن روزگار بود براى نگارش قرآن برگزيد . خوشنويسان تا قرن چهارم ، قرآن را به خط كوفى مىنوشتند ، در اين قرن ابن مقله ( 328 ه ) خطاط چيره دست اسلامى ، خط نسخ جديد را جايگزين خط كوفى نمود و در قرن پنجم اين خط رواج يافت و از آن پس تا كنون نيز مصاحف را به اين خط مىنگارند .
هامش
( 1 ) المصاحف سجستانى ، ص 141 .
( 2 ) النقط ، ابو عمرو دانى .