عن النبى صلى اللّه عليه و آله و سلم قال : شفاعتى لاهل الكبائر من امتى « 1 »
پيامبر فرمود : شفاعت من براى صاحبان گناه كبيره از امت من است .
قال على عليه السلام : ثلاثة يشفعون الى الله عز و جل فيشفعون الانبياء ثم العلماء ثم الشهداء « 2 »
على عليه السلام فرمود : سه گروه در پيش خدا شفاعت مىكنند و شفاعت آنها پذيرفته مىشود : پيامبران پس علما سپس شهدا .
اكنون كه پيامبران و اولياء الهى از علما و شهدا داراى مقام شفاعت هستند ، بخصوص پيامبر بزرگوار اسلام از لحاظ شفاعت كردن داراى مقام محمود مىباشد و اين مقام را خداوند به آنها داده است ، مىتوانيم از آنها درخواست شفاعت كنيم و از آنها بخواهيم كه روز قيامت پيش خداوند ما را شفاعت كنند . اين درست مانند درخواست تعليم احكام و يا درخواست هدايت كردن است و همانگونه كه پيامبر صلى اللّه عليه و آله و سلم ، هادى و مزكى و معلم است ، شافع هم هست و مىتوانيم از او تقاضاى هدايت و تزكيه و تعليم و شفاعت بكنيم .
بنابراين ، سخن وهابىها كه درخواست شفاعت از پيامبر را شرك مىدانند ، سخن باطل و بىربطى است و شفاعتخواهى از انبياء و اولياء خدا نهايت تذلل و خضوع در برابر خداست و بنده به خاطر گناهانى كه كرده خود را در خور لطف الهى نمىبيند اما با حسن ظنى كه به خدا دارد از رحمت او مأيوس نمىشود و با درخواست شفاعت از كسانى كه خدا به آنها اذن شفاعت داده آنها را وسيله قرار مىدهد تا از رحمت واسعهء الهى بهرهمند شود .
اين است كه مىبينيم اصحاب رسول خدا همواره از آن حضرت درخواست
هامش
( 1 ) - سنن ابى داود ، ج 2 ص 279 .
( 2 ) - خصال صدوق ، ص 142 .