مىكند .
8 - آياتى كه شفاعتكنندگان را معرفى مىكند مانند :
لا يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ يَعْلَمُ ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ وَ لا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضى وَ هُمْ مِنْ خَشْيَتِهِ مُشْفِقُونَ
« 1 »
در سخن گفتن بر او سبقت نمىگيرند و آنها ( ملائكه ) به امر خدا عمل مىكنند مىداند آنچه را كه برابر آنها و آنچه را كه پشت سر آنهاست و شفاعت نمىكنند مگر بر كسانى كه خدا رضايت بدهد و آنها از ترس خداوند بيمناكند .
عَسى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً
« 2 »
اميد است كه پروردگارت تو را به مقامى پسنديده برانگيزد .
در آيه نخست از شفاعت فرشتگان سخن به ميان آمده و در آيه دوم از مقام محمودى كه پيامبر خواهد داشت صحبت شده است طبق اجماع مفسران قرآن كه روايات زيادى هم آن را تأييد مىكند ، منظور از مقام محمود همان مقام شفاعت است كه خداوند به پيامبر اسلام صلى اللّه عليه و آله و سلم اعطا خواهد نمود .
با جمعبندى آيات شفاعت كه در هشت گروه آورديم نظر قرآن كريم دربارهء شفاعت روشن مىشود و آن اينكه شفاعت از آن خداست و در روز قيامت تنها كسانى دربارهء گنهكاران شفاعت خواهند كرد كه از جانب خداوند مأذون و مجاز باشند و شفاعت آنان نيز شامل حال كسانى خواهد بود كه خدا آنها را براى اين كار انتخاب كند .
علاوه بر قرآن در روايات نيز از شفاعت سخن به ميان آمده و گروههائى به عنوان شفاعتكنندگان معرفى شدهاند :
هامش
( 1 ) - سوره انبياء ، آيات 27 و 28 .
( 2 ) - سورهء اسراء ، آيه 79 .