خُلَّةٌ وَ لا شَفاعَةٌ وَ الْكافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ
« 1 »
اى كسانى كه ايمان آوردهايد از آنچه كه به شما روزى كردهايم انفاق كنيد پيش از آنكه روزى بيايد كه در آن نه دادوستد وجود دارد و نه دوستى و نه شفاعت و كافران همان ظالمان هستند .
ملاحظه مىكنيد كه در اين آيه شفاعت بهطور كلى نفى شده است ولى به قرينه آيات بسيارى كه بعضى از آنها را خواهيم آورد مىبايد اين آيه را تأويل به نفى شفاعت از كافران بكنيم اتفاقا در خود اين آيه نيز قرينهاى بر اين معنا وجود دارد و آن دنباله آيه است كه سخن از كافران به ميان آمده است .
2 - آياتى كه دلالت دارد بر اينكه در قيامت شفاعت وجود دارد ولى مورد قبول خداوند نيست مانند :
وَ اتَّقُوا يَوْماً لا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئاً وَ لا يُقْبَلُ مِنْها شَفاعَةٌ وَ لا يُؤْخَذُ مِنْها عَدْلٌ وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ
« 2 »
و بترسيد از روزى كه كسى از طرف كسى جزا داده نمىشود و نه شفاعتى از او قبول مىگردد و نه بدلى از او پذيرفته مىشود و نه آنها كمك خواهند شد .
فَما تَنْفَعُهُمْ شَفاعَةُ الشَّافِعِينَ
« 3 »
پس شفاعت شفاعتكنندگان به آنها سودى نخواهد داد .
هامش
( 1 ) - سوره بقره ، آيه 254 .
( 2 ) - سوره بقره ، آيه 48 .
( 3 ) - سوره مدثر ، آيه 48 .