خواندهاند مانند :
خَلَوْا إِلى
.
قسم سوّم - آنست كه سبب حرف لين ، سكون لازم باشد كه در اين صورت حرف لين ، بمد يا طول و يا متوسط خوانده مىشود و بعضى بقصر نيز جايز دانستهاند و بنا بطريقهء اكثر قراء بهتر طول و يا متوسط است زيرا گر چه سكون ، سكون لازم است ولى در اين مورد حرف مد نيست كه صفت خفاء داشته باشد بلكه حرف لين است مانند « ع » در حروف مقطعهء
كهيعص
-
حم عسق
كه يك حرف است و بسه حرف تلفظ مىشود و ياء ساكن ما قبل مفتوح « عين » حرف لين و سكون لازم مظهر « نون » سبب آنست .
قسم چهارم - آنست كه سبب حرف لين سكون عارضى باشد كه در اين صورت حرف لين را بمد يا طول يا متوسط و يا قصر خوانند و اولى متوسط يا قصر است تا امتيازى از قسم سوم داشته باشد مانند :
خَوْفٌ
( ترس ) -
بَيْعٌ
( خريد و فروش ) -
رَجُلَيْنِ
( دو مرد ) -
الَّذِينَ
( آن دو كس ) -
الْأَجَلَيْنِ
( دو مدت ) كه حركت حروف آخر آنها هنگام وقف ، لفظا حذف و ساكن ميگردد و « واو - ياء » ساكن ما قبل مفتوح كلمات نامبرده حرف لين و سكون عارضى حروف آخر ، سبب آنست .
چنانچه كلمات مزبور و نظائر آن بوصل خوانده شود چون سكون عارضى ندارد بقصر خوانده مىشود .