« روايت است وقتى اين آيه نازل شد پيامبر اكرم - صلّى اللّه عليه و آله - حضرت فاطمه - عليها السّلام - را ندا داد و سپس فدك را به او عطا كرد اما پس از مرگ رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - ابو بكر آن را غصب كرد و به دلايل دخت نبىّ اكرم - صلىّ اللّه عليه و آله - توجهى نكرد و نيز حضرت ارث خود را از ابو بكر طلب نمود و او به حضرت گفت : شنيدم كه پيامبر گفت : « ما معاشر انبياء آنچه باقى گذاشتيم به ارث نمىرسد » لذا حضرت را از ارث محروم كرد . »
در همين راستا مفسر بلند پايه ، با استناد به ظاهر آيهء كريمهء 49 :
« وَ إِنْ كانَتْ واحِدَةً فَلَهَا النِّصْفُ »
مىفرمايد 50 :
« دلالت مىكند كه فاطمه - عليها السّلام - حق ارث داشت زيرا ظاهر آيه شامل هر دخترى مىشنود و خبرى كه به آن استناد مىشود مبنى بر عدم ارث گذارى پيامبران ، خبر واحد است كه به خاطر آن ، عموم آيه را نمىتوان ترك كرد زيرا ظاهر آيه معلوم و روشن است ولى خبر واحد ، ظنى است . »
به هر حال از مجموع آنچه در مبحث جايگاه نقل گفتيم و در اين مختصر بيان داشتيم ، چنين استنباط مىشود كه مفسر گرانقدر ، در راستاى تعقيب همان هدف كلى است كه مباحث نقلى و روايى را در زمينههاى متعدد نزول و تفسير و غيره ، مطرح نموده است .