و ائمه اطهار - عليهم السلام - مىباشند . مؤيد اين مطلب احاديث بسيارى است كه به پارهاى از آنها اشاره مىكنيم : ظاهرا از امام حسن نقل است كه فرمود 4 : « و نعرف تأويل الكتاب و فصل الخطاب » ( ما تأويل قرآن را مىدانيم ) . مرحوم بحرانى روايات بسيارى را مبنى بر اينكه علم تفسير و تأويل قرآن ، نزد اهل بيت - عليهم السلام - است نقل نموده ، از جمله اين حديث است : از ابو عبد اللّه - عليه السلام - روايت شده كه فرمود :
انّا اهل البيت لم ينبعث منّا الّا من يعلم كتابه من اوّله الى آخره .
از ما اهل بيت ، كسى به امامت نمىرسد جز آنكه از اول تا آخر كتاب خدا را مىداند .
ليكن آيا صحابه همه حقايق و معانى و بطون قرآن را جويا شدند ؟ آيا هنگامى كه امير مؤمنان و قرآن ناطق ، بارها مىفرمودند : « سلونى قبل ان تفقدونى » ، چه چيز از وى مىپرسيدند ؟ ! چه شرايطى ايجاد كردند كه ائمه معصومين - عليهم السلام - با يك فرد عادى تفاوتى نداشت و در فهم معانى و حقايق قرآن به امثال سفيان ثورى و حسن بصرى و كعب الاحبار و ديگران مراجعه مىكردند ؟ !
ان شاء اللّه در مبحث « زمينههاى بهرهگيرى از روايات » نمونههايى از تفسير قرآن به سنت را يادآور خواهيم شد .
( * ) روش شيخ در طرح آيات الأحكام
1 - مفسر فرزانه ، در راستاى روش فراگير خود در طرح علوم قرآنى ، ابتدا به قرائت آيه مربوطه ( فقهى ) اشاره مىكند . آنگاه موارد نحوى و گاهى اسباب نزول آن را يادآور مىشود . اگر رواياتى در زمينهء تفسير يا تأييد قولى يا مورد ديگرى باشد ؛ متعرض آن مىگردد .
براى مثال ، ذيل آيهء مباركه 5 :
« فَمَنْ كانَ مِنْكُمْ مَرِيضاً أَوْ عَلى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ . . . »
جهت تبيين نوع حكم آيه كه آيا وجوب است يا ندب ، رواياتى چند را نقل مىكند .
براى مثال به سه روايت اشاره مىشود : زهرى از ابو سلمه و او نيز از پيامبر اكرم - صلّى اللّه عليه و آله - نقل مىكند كه حضرت فرمودند : روزهدار در سفر همچون