انس بن مالك مىگويد : روزى با تنى چند از ياران شراب مىنوشيديم كه منادى ندا در داد : « شراب حرام شد » . نه كسى از ما بيرون رفت و نه كسى به ما درآمد كه شراب را ريختيم و سبو را شكستيم . پارهاى از ما وضو گرفتند و برخى غسل كردند خود را به بوى خوش آراستيم و به مسجد رفتيم . رسول خدا آيه تحريم « 11 » مىخواند « 12 » .
سبب تحريم خمر بگونههاى مختلف ديگرى نيز روايت شده « 13 » كه همه نشان دهندهء سير تدريجى نزول احكام و اوامر و حاكى از چگونگى تشريع اسلامى است .
2 ) دربارهء دفاع و جهاد :
چنان كه در تاريخ اسلام ضبط است با همهء آزارى كه مشركان بر مسلمانان روا مىداشتند و از هيچ زشتى و دشنامى باز نمىايستادند ، جهاد در صدر اسلام براى دفاع تشريع نشد و خداوند به عفو و گذشت فرمان مىداد . چنان كه فرمود : « بسيارى از اهل كتاب پس از آنكه ايشان را حق پيدا شد از حسدى كه در دل دارند دوست مىدارند كه اگر مىتوانستند شما را برگردانند ، بعد از گرويدنتان تا كافر شويد . ولى شما درگذريد و از جواب ايشان روى گردانيد تا خداوند فرمان خويش بياورد كه خداوند بر هر چيزى تواناست « 14 » .
و يا جاى ديگر فرمود : « درگذر از ايشان و سلامى بگوى كه به زودى آگاه شوند » « 15 » اينها خود امر صريحى است بر عفو و گذشت تا خداوند خود فرمان كشتار ايشان را بدهد .
هامش
( 11 ) سورهء 5 مائده : آيهء 90 و 91 .
( 12 ) تفسير طبرى 7 : 24 ، تفسير ابن كثير 3 : 228 ، الدر المنثور 2 : 320 .
( 13 ) صحيح بخارى : مساقات 13 ، مظالم 21 ، تفسير سورهء مائده : 10 ، 11 ، اشربه : 2 ، 3 ، 5 ، 11 ، 21 ، آحاد : 1 ، صحيح مسلم : مساقات 67 ، اشربه 3 - 6 ، 8 ، 12 ، تفسير 32 ، 33 ، سنن ابى داود :
اشربه 1 ، 5 ، 7 ، طب : 19 ، ترمذى : طب 8 ، تفسير سورهء مائده : 10 - 12 ، سنن نسائى : اشربه :
1 - 3 ، 19 ، 20 ، 22 ، 24 ، الدارمى : اشربه 2 ، الموطأ مالك : اشربه 13 ، مسند احمد 1 : 53 ، 142 ، 181 ، 186 ، 234 ، 272 ، 274 ، 289 ، 295 ، 304 ، 350 و 2 : 158 ، 165 ، 167 ، 171 ، 172 ، 351 ، 352 ، و 3 : 26 ، 181 ، 183 ، 189 ، 217 ، 227 ، 260 ، 422 و 4 : 232 و 6 : 311 ، 317 ، تفسير طبرى 2 : 211 ببعد بولاق ، مسند طيالسى : شمارهء 1957 ، تفسير ابن كثير 3 : 226 ، الدر المنثور سيوطى 2 : 314 - 315 ، اصابهء حافظ 7 : 21 ، الفتح 7 : 201 .
( 14 ) سورهء 2 بقره : آيهء 109 .
( 15 ) سورهء 43 زخرف : آيهء 89 .