داروى شفا بخشى كه با آن از درد و بيمارى ترسى نيست . مايهء عزت و سربلندى است و يارانش خوار و زبون نشوند . حقيقتى كه طرفدارانش بىيار و ياور نخواهند ماند . گنجينهء ايمان و مركز آن است .
درياى علوم و سرچشمهء دانش و پايگاه دادورى و دادگسترى است . قرآن ، اساس و زير بناى اسلام است . وادى پهناور حق است . دريائى است كه آب كشان نتوانند آبش را تمام كنند . چشمهاى است كه آبش تيره و آلوده و آبشخورش از كثرت واردين تنگ نخواهد شد . منزلى است كه راهش صاف است و مسافرش گمراهى ناپذير .
قرآن ، نشانهها و علائم روشنى است كه عابرين از آن نتوانند كه غفلت ورزند .
تلهاى بلندى است كه رهروانش آن را گم نكنند .
قرآن ، كتابى است كه خداوند آن را سيراب كنندهء تشنگان علم ، بهار دلهاى فقيهان و دانشمندان و آخرين مقصد نيكان و پاكان قرار داده است . . . » « 7 »
پس از امام على ( ع ) نوبت به امام جعفر صادق ( ع ) مىرسد كه فرمود :
« قرآن زندهء جاويد است و هرگز از بين نمىرود . همچون شب و روز در همهء زمان آمد و شد دارد . سيرى چون آفتاب دارد و همان سان كه به مسلمانان صدر اسلام روشنى مىبخشيد ، به آيندگان نيز نور افكن و روشنى بخش خواهد بود . » از او ( ع ) پرسيدند كه اين چه رازى است كه هر چه قرآن بيشتر خوانده مىشود و بيشتر مورد بحث و بررسى قرار مىگيرد ، بر طراوت و تازگيش افزوده مىگردد ؟ - فرمود : « چون قرآن براى مردم يك عصر و زمان معيّن و يا براى گروهى خاص نازل نشده است .
بلكه قرآن براى همهء زمانها و همهء مردم نازل شده ، بدين سبب هميشه نو است و براى مردم هر زمان ( و در هر لحظهاى ) تازگى دارد . » « 8 »
به قول ابن بابويه يا شيخ صدوق ( م 381 ) :
« قرآن كلام خدا و وحى او ، فرستادهء او و گفتار او و كتاب خداست . باطل در آن راه ندارد ، از سوى خداوند حكيم و دانا فرستاده شده است ، گزارش حق است و سخن درست . بيهوده نيامده ، خداى تعالى او را ايجاد كرد و نازل فرمود و خود بدان
هامش
( 7 ) نهج البلاغه ، خطبهء 198 . در اين باره خطبههاى 1 ، 2 ، 18 ، 83 ، 86 ، 91 ، 111 ، 121 ، 125 ، 127 ، 133 ، 138 ، 156 ، 158 ، 176 ، 183 و 198 نيز ديده شود .
( 8 ) عيون اخبار الرضا ، چاپ سنگى ، ص 239 .