شده و در چهارمى پس از « خير من اللهو و من التجارة » ، عبارت « للذين اتقوا » آمده كه جنبه بيان و تفسير دارد و روايت پنجم هم جنبه بيان و تفسير دارد .
57 - الاحتجاج طبرسى ، هفت روايت ( ش 17 و 207 و 279 و 354 و 355 و 650 و 743 ) كه بر اساس روايت دوم ، در آيهء تبليغ ، « فى على بوده است . پس اين روايت بيان و تفسير است . سومى و چهارمى هم از روايات اختلاف قرائتاند كه در مجمع البيان هم ياد شدهاند ، و چهار روايت ديگر ، بىسندند و اعتبار ندارند . البته آن سه روايت هم بىسند است ؛ زيرا روايات الاحتجاج طبرسى ، به طور كلى بىسند است و بناى مؤلف بر اين بوده كه چون عقل ، محتواى روايات را تأييد مىكند ، نياز به سند ندارد ؛ اما متأسفانه بايد گفت در اثر غفلت مؤلف ، اين چند روايت و امثال آن - كه از نظر عقل ، مخدوش است - نيز در اين كتاب آمده است . آيا عقل هيچ با انصافى مىپذيرد كه يك سوم قرآن از وسط آيه سوم سوره نساء افتاده باشد ، آن طور كه در روايت 207 به نقل از الاحتجاج طبرسى آمده است ؟ ! يعنى رسول خدا و ائمه هدى و مسلمانان ، نسبت به قرآن مجيد ، اين قدر بىتفاوت بودند كه مثلا دو هزار آيه آن بيفتد و از حافظهء همه حفاظ آن دوره قرآن مجيد و قاريان ، محو شود ؟ !
58 - منتخب البصائر « 1 » شيخ حسن بن سليمان حلى « 2 » ( اصل بصائر ، از سعد بن عبد الله قمى است ) ، هفت روايت ( ش 33 و 202 و 368 و 463 و 465 و 691 و 781 ) . در روايت اول ، واژه « تحريف » آمده كه بارها گفتيم بايد مقصود از آن ، تحريف معنوى باشد و دست كم نمىتوان گفت كه دلالت بر تحريف اصطلاحى دارد و روايت دوم ، جنبه تفسير و بيان دارد و « التائبون العابدون » در روايت سوم ، « التائبين العابدين » قرائت شده و « مسلمين » در روايت چهارم ، « مسلّمين » ( با تشديد ) خوانده شده و در روايت پنجم نيز اختلاف قرائت در « صراط على » است و روايت ششم و هفتم ، جنبه بيانى و تفسيرى دارد .
59 - الاختصاص ، منسوب به شيخ مفيد ، هشت روايت ( ش 596 و 599 و 602 و
هامش
( 1 ) - اين البصائر ، غير از بصائر الدرجات صفار است كه بعدا ياد خواهد شد .
( 2 ) - از علماى قرن هشتم هجرى است .