روشهاى تفاسير
با بررسى همه تفسيرهايى كه از آغاز سده چهارم تا روزگار ما تأليف و تدوين شده ، و در اختيار است مىتوان گفت تفاسير با سه روش نگاشته و تأليف شده است .
1 - تفسير روائى . مقصود كتابهايى است كه در آنها روايت وارده در مورد آيات قرآن مجيد خواه تفسير باشد و خواه تأويل و خواه غير تفسير و تأويل ، گردآورى شده است و مؤلف كتاب جز نقل احاديث ، هيچ مطلبى در كتاب خود نياورده و نيز هيچ اظهار نظر تفسيرى هم نكرده است .
2 - تفسير عرفانى و باطنى . منظور كتابهائى است كه مؤلف در ذيل آيات قرآن مجيد فقط احاديث يا مطالبى را به عنوان اينكه تأويل يا باطن آيه است ياد مىكند و يا مطالب عرفانى و ذوقى را با استفاده از روايات و گفتار بزرگان و گاهى با كمترين مناسبت و يا حتى گاهى بدون مناسبت ذكر مىنمايد .
3 - تفسير اجتهادى . اگر مفسر در تفسير خود به همه جهات كه براى استنباط مطلب از قرآن مجيد لازم است توجه داشته باشد و از همه جهات به بحث بپردازد تفسير او تفسير اجتهادى است مقصود از جهات لازم اينها است :
* آيه چه نحو قرائت شده و اگر بيش از يك قرائت دارد مورد توجه مفسّر باشد
* معنى تك تك واژههاى به كار برده شده در آيه مشخص گردد
* تركيب نحوى جملات بيان و اگر چند جور تركيب مىشود مورد عنايت باشد
* شأن نزول و اعتبار و عدم اعتبار آن
* ارتباط آيه با آيات قبل و بعد و عدم ارتباط
* رواياتى كه در ذيل آيه به عنوان تفسير وارد شده و دقت در اعتبار و عدم اعتبار آن