در نمونهاى ديگر مرحوم علامه دربارهء گناه انبيا از كنار هم گذاشتن آيات ، عصمت آنان را استفاده كرده است . وى رواياتى را كه بخواهد گناهى براى يكى از انبيا ثابت كند ، باطل مىداند و دليل آن را مخالف با قرآن معرفى مىكند . « 1 »
سياق در الميزان
علامه رحمه اللّه در تفسير آيه به آيه ، به سياق آيات توجه بسيار داشته است . سياق عبارت است از نشانههايى كه معناى لفظ مورد نظر را كشف كند ( چه نشانههاى لفظى يا قرائن حاليه ) . « 2 » اصولا در روش تفسير قرآن به قرآن ، تمسك به سياق آيات يكى از ابزارهاى كار است .
مرحوم علامه رحمه اللّه در ارتباط دادن بين آيات صاحب نظر است و آيات را تقسيم مىكند ، ( البته ممكن است كسى هم قبول نداشته باشد ) براى نمونه هشت آيه را يك جا مطرح و چند صفحه دربارهاش بحث مىكند ؛ مثلا مىفرمايد : سورهء « هل أتى » را كه مىخوانم ، مىفهمم از اول تا آخر آن يك جا نازل شده ؛ ولى سورهء ديگر را كه مىخوانم ، مىفهمم كه در چند قسمت نازل شده است .
فضايل سور
علامه طباطبائى رحمه اللّه رواياتى را كه دربارهء فضايل هر سوره وارد شده كه بعضى از آنها جعلى يا ضعيف است ، مطرح نمىكند و به جاى آن اهداف و غرض هر سوره را ارائه مىدهد . وى هر سوره را مجموعهاى از آيات مىداند كه داراى هدفى هستند .
او با چنين فضاى فكرى به تفسير تك تك آيات مىپردازد ؛ مثلا مىگويد مجموع اين آيات ، يك يا چند غرض دارد .
هامش
( 1 ) . ر . ك : رضا استادى ، آشنايى با تفاسير قرآن مجيد و مفسران ، ص 179 .
( 2 ) . ر . ك : على اوسى ، روش علوم طباطبائى در الميزان ، ص 203 .