روح المعانى ، تفسير كبير ، المنار ، تفسير المراغى و . . . .
تفسير نمونه به مباحث علوم تجربى توجه خاص نشان داده ؛ ديدگاههاى مفسران را مطرح و ديدگاه منتخب خود را با دليل مىآورد . همچنين به روايات ، لغت و ادله عقلى توجه دارد . شيوه مؤلف در طرح ديدگاهها تا آنجا كه امكان دارد ، جمع بين اقوال است . يكى از امتيازات اين تفسير آن است كه در آغاز هر سوره به مكى يا مدنى بودن ، تعداد آيات ، اهداف و بخشهاى مختلف آن اشاره كرده ، سپس به فضيلت سوره مىپردازد .
شيوه عملى تفسير آن است كه پس از طرح آيه ، آن را ترجمه مىكند ؛ سپس اگر شأن نزولى دارد بيان نموده و آيه را به جملههايى تقسيم مىكند و با عناوين متناسب روز به تفسير آيه و پاسخ به پرسشهاى آن مىپردازد . اين تفسير بحثهاى لغوى و ادبى را بسيار مختصر و در برخى موارد در پاورقى مىآورد ؛ سپس به طرح ديدگاهها پرداخته و به جمع بندى يا نقد و بررسى آنها مىپردازد و در صورت وجود روايات در تفسير آيه آن را نقل مىكند و در آخر با عنوان « نكتهها » به مباحث اجتماعى ، اخلاقى ، تربيتى ، فقهى ، علمى و مانند آن مىپردازد و نكات اخلاقى ، علمى ، اجتماعى و . . . را مطرح مىسازد كه خود تفسير موضوعى به شمار مىرود .
در هر صورت اين تفسير از معروفترين و رايجترين تفسير عصر حاضر است كه تاكنون بارها تجديد چاپ شده و عموم و خصوص از آن استفاده كردهاند . تفسير به زبان فارسى رسا و ساده در 27 جلد نوشته شده و به زبانهاى عربى با نام الامثل در بيست جلد وارد و نيز ترجمه شده است افزون بر آن مؤلف داراى تفسير موضوعى با نام پيام قرآن در ده جلد و اخلاق در قرآن در دو جلد است .
آشنايى با تاريخ تفسير و مفسران ( فارسى ) — صفحة 377
مساهمون: حسين علوى مهر
ص٣٧٧