ويژگيهاى تفسير عصرى كه تداوم ويژگيهاى قرن 14 است ، عبارتند از :
1 . پاسخگويى به شبهات و نيازهاى فكرى قرن حاضر ؛
2 . توجه به عقل و عقل گرايى در تفسير ؛
3 . توجه به بعد هدايتى و تربيتى ؛
4 . توجه به بعد اجتماعى ؛
5 . حركت جهادى ؛
6 . تأكيد بر وحدت موضوعى قرآن كريم ؛
7 . تأكيد بر وحدت موضوعى سورههاى قرآن كريم ؛
8 . آفات تفاسير عصرى ؛
9 . تفسير موضوعى ؛
10 . تفسير ساختارى ( تفسير البنايى ) .
به توضيح هر يك از موارد فوق مىپردازيم :
1 . پاسخگويى به شبهات عصرى
آنچه در تفسير عصرى اولويت دارد ، طرح شفاف و روشن ديدگاه قرآن دربارهء تحولات و دگرگونيهاى اجتماعى و پاسخ روز آمد به شبهات عصرى است . شبهات دينى فراوانى دغدغه انسان معاصر است كه مكاتب غير دينى و اديان غير اسلامى پاسخى براى آن ندارند . شبهاتى همچون حقوق بشر ، آزادى انديشه و بيان ، حقوق زن و فيمينيسم ، رابطه دين و حكومت با طرح سكولاريسم ، حقوق اقليتها ، روابط بين الملل و . . . نيازمند به پاسخ و بازانديشى است كه مفسران قرآن مىتوانند نقش مهمى در اين زمينه ايفا كنند و در جايگاه مراجع فكرى و دينى جوامع با توجه به توانايى و ايمان لازم ، ديدگاه قرآن را در مسائل فوق به خوبى روشن كنند . از ميان تفاسير شيعى كه به پاسخگويى شبهات عصرى پرداختهاند ، مىتوان تفسير الميزان