عنوان معروف اين كتاب اضواء اليان في ايضاح القرآن بالقرآن است . مؤلف آن محمّد امين بن محمّد مختار شنقيطى متولد 1325 و متوفاى 1393 ق و اهل موريتانى است .
وى در فقه مالكى مىباشد . ايشان پس از تحصيل در علوم مختلف به سفر حج مىرود و گرايش فكرى به ابن تيميه و محمّد بن عبد الوهاب پيدا مىكند ؛ از اين رو در عربستان مىماند و از طرف ملك عبد العزيز مأموريت مىيابد تا در مسجد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله تفسير قرآن را تدريس كند . او مدت سى سال در آنجا مشغول تفسير قرآن بوده است تا اينكه در مكه مكرّمه وفات مىكند .
مهمترين اثر ايشان تفسير اضواء البيان است . اصل تفسير وى تا آخر سوره مجادله است ؛ ولى يكى از شاگردان او به نام « عطيه محمّد سالم » آن را به پايان رسانده .
روش ايشان در تفسير ، تفسير قرآن به قرآن است ؛ بدين گونه كه آيهاى را ذكر كرده و به مفاهيم آيات و اصطلاحات قرآن با استفاده از آيات ديگر مىپردازد . اين تفسير مقدمهاى طولانى دارد كه به بيان انواع توضيحات قرآنى براى رفع اجمال برخى آيات ديگر مىپردازد ؛ از اين جهت مقدمه خوبى براى تحقيق در روش تفسير قرآن به قرآن است .
آشنايى با تاريخ تفسير و مفسران ( فارسى ) — صفحة 348
مساهمون: حسين علوى مهر
ص٣٤٨