التخاطب دون احتياج الى النقاش و صنوف التأويل . . . كتبته باسلوب العصر الحاضر و هذا هو نهجى في تأليف هذا التفسير « 1 »
ايشان مقدمهاى دارد كه مباحث طبقات مفسران ، التزام به رسم مصحف عثمانى و شيوه و منابع خود را در تفسير بيان مىكند . دربارهء شيوه خود در تفسير مىنويسد :
پس از بيان آيه به توضيح واژگان ، معناى اجمالى آيه و اسباب نزول مىپردازم ؛ امّا اصطلاحات فنى اديان ، صرف و نحو و بلاغت را كنار گذاشته و از نظر مطالب تفسيرى آنچه را كه متناسب با عصر حاضر و موافق با مزاج و مخاطبان همين عصر باشد ، به همان سبك مطابق با عقول و فهم آنان است ، اساس قراردادهام . « 2 »
منابع تفسير المراغى
مؤلف در مقدمه تفسير سى منبع را نام مىبرد كه از آنها استفاده كرده است . « 3 » ايشان از كتابهاى تفسيرى هجده تفسير از جمله تفسير طبرى ، كاشف ، بيضاوى ، تفسير كبير فخر رازى ، تفسير بغوى ، تفسير ابن كثير ، بحر المحيط اندلسى ، تفسير المنار ، روح المعانى آلوسى و . . . را نام مىبرد كه از آنها بهره برده است . از كتابهاى لغوى ، لسان العرب ، قاموس المحيط فيروز آبادى ، اساس البلاغه زمخشرى ، همچنين از سيره ابن هشام ، الاتقان سيوطى و مقدمه ابن خلدون نيز نام مىبرد .
ايشان پيرو مسلك اشعرى است ؛ امّا در مباحث جبر و اختيار بحث اختيار را پذيرفته . « 4 »
5 . اضواء البيان في ايضاح القرآن بالقرآن
هامش
( 1 ) . تفسير مراغى ، ج 1 ، ص 19
( 2 ) . همان ، ص 16 .
( 3 ) . همان ، ص 21 ، 22 .
( 4 ) . ر . ك : همان ، ص 35 ، 36 ، 46 .