در ميان اهل سنت نيز تفاسير متعددى نوشته شد كه شايد مهمترين آنها عبارتند از :
1 . روح المعانى ، از آلوسى بغدادى ؛
2 . تفسير المظهرى ، از قاضى محمّد ثناء اللّه مظهرى ( متوفاى 1225 ق ) از دانشمندان هند كه پيرو فقه حنفى و داراى عقايد اشعرى است . مؤلف صوفى مسلك بوده و تفسير را با گرايش صوفى و عرفانى در ده جلد نوشته ؛
3 . فتوحات الهيه ، از سليمان بن عمر عجيلى ( متوفاى 1204 ق ) است و به روش عرفانى نوشته شده . مؤلف در فقه پيرو شافعى و در كلام اشعرى است . اين تفسير شرحى بر تفسير جلالين در چهار جلد مختصر و مشتمل بر تفسير تمام آيات است .
در اين قسمت دو تفسير از شيعه و يك تفسير از اهل سنت به طور خلاصه معرفى مىشود .
الوجيز ( تفسير القرآن الكريم ) معروف به تفسير شبّر
مؤلف از دانشمندان معروف شيعه و داراى تأليفات فراوانى است . براى وى حدود هفتاد تأليف بر شمردهاند . در تأليف ، وى را هم رديف علامه مجلسى و ملقب به « مجلسى دوم » مىدانند . از مهمترين تأليفات ايشان ، اعمال السنه ، مفاتيح الظلام ، « 1 » اخلاق شبر و . . . مىباشد .
از جمله تأليفات ايشان سه تفسير در سه حجم مختصر ، متوسط و گسترده است .
هامش
( 1 ) . ر . ك : حامد حنفى ، مقدمه بر تفسير شبرّ .