است . ايشان از زاهدان و صوفيان عصر خود به شمار مىرفتند ؛ « 1 »
3 . صدر الدّين قونوى ( متوفاى 673 ق ) از ديگر مفسّران عارف مسلك است و تأليفاتى در عرفان و تصوّف دارد ؛ از جمله آنها الاعجاز و البيان في كشف اسرار القرآن در دو جلد بزرگ است ؛ « 2 »
4 . ابو عبد اللّه بلخى جمال الدين محمد بن سليمان ، معروف به ابن نقيب از زهاد و پيشوايان در زمان خود بوده است كه بيشتر عمر خويش را صرف تفسير كرده است . « 3 »
5 . تبصير الرحمن و تيسير المنان : كه على بن احمد بن ابراهيم مهايمى ( متوفاى 835 ق ) آن را نوشته است و انتشارات عالم الكتب آن را در دو جلد به چاپ رسانده .
مؤلف حنفى مذهب است و مسلك صوفى گرى دارد . اين تفسير ، تفسيرى ساده و بدون استناد است و فقط به توضيح جملهها و آيات با رويكرد عرفانى مىپردازد .
محمد بن ابى بكر ، شمس الدين ابن نقيب قاضى القضاة ( متوفاى 745 ق ) مقدّمهاى بر اين تفسير نوشته است ؛ « 4 »
6 . شيخ محمد بن ابى بكر ، معروف به ابن قيم جوزى ( متوفاى 751 ق ) داراى تفسير سوره فاتحه و التبيان في اقسام القرآن است ؛ « 5 »
7 . سعد الدين تفتازانى ( متوفاى 792 ق ) صاحب مفتاح العلوم ، داراى حاشيهاى بر كشاف و نيز تفسيرى به نام كشف الاسرار به فارسى است ؛ « 6 »
8 . ابو الحسن سيد شريف جرجانى استرآبادى ( متوفاى 810 ق ) كه تفسير وى حاشيهاى بر كشاف است و تعليقاتى بر كتب ادبى مانند مطول ، و كلامى مانند شرح المطالع و شرح شمسيه و شرح مواقف دارد ؛ « 7 »
9 . ابو طاهر محمد بن يعقوب بن ابراهيم شيرازى فيروز آبادى ( متوفاى 816 ق ) ،
هامش
( 1 ) . احمد بن محمد ادنه وى ، طبقات المفسرين ، ص 215
( 2 ) . همان ، ص 248
( 3 ) . همان ، ص 259
( 4 ) . همان ، ص 280
( 5 ) . همان ، ص 284
( 6 ) . همان ، ص 302
( 7 ) . همان ، ص 310