11 تفاسير قرن هفتم ، هشتم و نهم
اهداف : 1 ) آشنايى با تفاسير و مفسران سه قرن 7 ، 8 و 9 ؛ 2 ) توجه به تنوع تفاسير در اين سه قرن ؛ 3 ) آشنايى با تفاسير روايى اهل سنت .
ويژگيهاى تفسيرى و فرهنگى
اين سه قرن از نظر فرهنگى و تحولات علمى بويژه علم تفسيرى نزديك و مرتبط به هم هستند اين ويژگيها را مىتوان چنين بيان كرد :
1 . تداوم تحليل و اجتهاد در تفاسير كه مىتوان به تفسير كبير فخر رازى ، الجامع لاحكام القرآن قرطبى و تفسير بيضاوى اشاره كرد ؛
2 . تداوم تنوع و نگارش تفسير با رويكردهاى مختلف : تفسير فخر رازى با گرايش كلامى ، تفسير قرطبى با رويكرد ادبى و فقهى و تفسير بيضاوى با روش اجتهادى و البحر المحيط از ابو حيان اندلسى با گرايش ادبى و بيانى به نگارش درآمد . همچنين بسيارى از تفاسير با روش روايى با رويكرد عرفانى ، نوشته شد ؛ از جمله محى الدين عربى ، ملقب به پدر علم عرفان ( متوفاى 638 ق ) با چند تفسير ، الاعجاز و البيان في كشف اسرار القرآن از صدر الدين قونوى ( متوفاى 673 ق ) و العرائس في التأويل از روزبهان بقلى را مىتوان نام برد ؛
3 . در قرن هفتم و هشتم در ميان اهل سنت تفسير به حالت سلفى خود بر مىگردد و مفسران با روش روايى به تفسير مىپردازند ؛