3 . فقه القرآن
سعيد بن هبة اللّه راوندى ، معروف به قطب راوندى و از راوند كاشان است . وى دانشمند بزرگ شيعه ، فقيه ، اديب ، شاعر ، مفسر و فيلسوف در عصر خود بوده است .
او آثار علمى زيادى دارد كه حدود شصت اثر را براى وى بر شمردهاند . بيشتر كتابهاى ايشان فقهى و ادبى است . معروفترين اثر وى فقه القرآن مىباشد ؛ اگرچه كتاب اسباب نزول ، خلاصة التفاسير و شرح آيات الاحكام نيز از آثار قرآنى ايشان مىباشد . « 1 » وى انگيزه تأليف را نبودن كتاب مستقلى در فقه قرآن بيان مىكنند .
ترتيب اين كتاب براساس ابواب فقهى است كه از كتاب طهارت آغاز و سپس تا آخر ابواب فقهى آيات را تفسير مىكند .
روش ايشان استفاده از خود آيات و روايات اهل بيت عليهم السلام است ؛ اگرچه رواياتى از تابعان و نيز از برخى صحابه نقل مىكند . همچنين به ديدگاههاى تفسيرى نيز مىپردازد ؛ اما روايات را تحليل و بررسى مىكند .
در مقدمه كوتاهى كه بر كتاب مىنويسد ، مبنا را روايات سلف قرارداده و ديدگاهها قوى و ضعيف مفسران را نيز مطرح مىكند . او در اين مقدمه قياس را باطل و اجتهاد با ادله اربعه را جايز مىشمارد ؛ سپس به حجيت ادله اربعه پرداخته و پنج وجه از وجوه قرآن كريم ؛ يعنى عام و خاص ، محكم و متشابه ، مجمل و مفسر ، مطلق و مقيد و ناسخ و منسوخ را توضيح مىدهد . « 2 » اين كتاب را انتشارات آية اللّه
هامش
( 1 ) . مقدمه كتاب ، سيد احمد حسينى ، ج 1 ، ص 20
( 2 ) . فقه القرآن ، ج 1 ، ص 6 و 7