» فى القرآن . » و از شواهد اين نكته است كه لفظ انسان به زبان روحانى مرتبهء عددى به ذكر « موجد « 1 » كلّ موجود « 2 » » مشغول ، و عدد « الف » و اعلى و كافى در قالب مادّهء تركيبش - كه حروف « انس » است - « 3 » روح خود دميده است . و همچنانچه « 4 » دايرهء حرفيهء « سين » دور « 5 » روحانى حكمى كرده كه مرتبهء ظاهر را در نشئهء « 6 » باطن عود واقع شده است - من حيث الروحانية العددية بعينها و من حيث المادّة الجسدانية بمثلها - انسان را « 7 » نيز مثل « 8 » اين حال و نظير اين عود در نشئهء اخرويه « 9 » - كه باطن نشئهء دنيويه است - به حسب معاد روحانى و معاد جسدانى واقع است كه : [ 1 . ] من حيث المعاد الروحانى « 10 » : همان نفس مجرّده بعينها باقى و به « 11 » بهجت لذّات عقليهء الهيه مبتهج يا به عقوبت « 12 » آلام روحانيهء
/ 244 / مبتلا خواهد بود . [ 2 . ] و « 13 » من حيث النشور « 14 » الجسمانى : همان بدن « 15 » دنيوى - بحسب المادّية « 16 » الهيولانية بشخصها و بحسب الصورة « 17 » التأليفية الجسدانية بمثلها - محشور و به درجات مثوبات
/ 245 / فايز « 18 » يا به دركات عقوبات
/ 246 / صاغر « 19 » و داخر خواهد آمد . و بالجمله : حقيقت جامعهء انسانى مانند دايرهء روحانيهء « سين » در پرگار نظام وجود به چندين وجه ، مقدار قاب قوسين و مبلغ دور سلسلتين آمده است .