جذوات و مواقيت ( فارسى ) — صفحة 267

بمدلول وساطة « 1 » الخلق فى وجود العالم الطبيعى بالخلق بينه « 2 » و بين الأمر بنسبة « 3 » الخلق إلى الأمر و نسبة « 4 » الخلق إلى التكوين بأن يأخذ « 5 » من هذا و يؤدّى إلى ذلك . فيتمّ به الإبداع [ و قسم بالإبداع ] الكلّى الإلهى « 6 » المشتمل على العوالم كلّها ؛ فإنّها إذا « 7 » اخذت على الإجمال لم يكن لها « 8 » نسبة إلى الأوّل غير الإبداع الكلّى الذى يدلّ عليه ب « ق » « 9 » و « طس » قسم « 10 » بالعالم « 11 » الهيولانى الواقع فى التكوين [ الواقع فى الخلق ؛ و « طسم » قسم بالعالم الهيولانى الواقع فى الخلق المشتمل على التكوين و بالأمر الواقع فى الإبداع ] ؛ و « ن » قسم بعالم التكوين و عالم الأمر - أعنى مجموع الكلّ - و لم يكن يمكن « 12 » أن يكون للحروف « 13 » دلالة غير هذه البتّة . ثمّ بعد هذا أسرار تحتاج إلى المشافهة . » / 242 / و ما مىگوييم : - شكر اللّه سعيه و ضاعف قدره - در اين فصل « 14 » نيز مساعى مشكوره « 15 » مبذول و مسالك دقيقه مسلوك « 16 » داشته . ولى بنا بر آنچه سبق ذكر يافت كه « ميم » را - از آن حيثيت كه مولود ضرب « ه » « 17 » است در « ح » « 18 » كه به عالم طبايع « 19 » متعلّق است بما هى « 20 » مضافة - حرف عالم خلق گرفته است ؛ و « ع » را حرف جمع نسبت خلق و نسبت امر كه عبارت باشد از نسبت خلق به وساطت امر ، چندى از مطارح انظار احكامش محلّ حيود از جادهء فحص « 21 » بالغ و مفصل « 22 » حيوص « 23 » از سبيل تفتيش غاير آمده . و همانا كه محجّهء بيضاى حقّ تعمّق و تدبّر « 24 » در عمق اين دقايق و غور اين اسرار از آنچه در طىّ مطاوى تحقيق درج و به عيار معايير « 25 » حقيقت خرج كرده‌ايم ، بر