جذوات و مواقيت ( فارسى ) — صفحة 233

قيّوميت و جميع كمالات مطلقه ، تامّ و فوق التمام است . پس « و » درجه - كه مرتبهء ظاهر زبرى « 1 » است - قوس قيّوميت و محيطيت جناب متعالى « 2 » وجوب ذاتى بوده باشد نسبت به هر چه در دور فرجار « 3 » وجود داخل است ، به اعتبار جهت مبدأ ؛ و « و » « 4 » دقيقه - كه طبقهء ثانيهء بيّنات است - قوس همان قيّوميت و محيطيت وجوبى فيّاضى به اعتبار جهت معاد ؛ و « 5 » « ا » واسطه - كه حيّز « 6 » قلب دارد - امتداد سلسلهء طوليهء فيض - كه قطر دايرهء نظام جملى عالم ، و « 7 » به اعتبار جهت نزول بدويه « 8 » ، و به اعتبار جهت صعود عوديه است « 9 » - و خطّ اتّصال و استمرار جعل و افاضه كه به حسب جوهرهء شجرهء ايجاد و به حسب حركت « 10 » راسم سطح دايرهء وجود است . و گروهى دايرهء « واو » را - كه قلب دايرهء نونيه است - به اعتبار آنكه روحانيت عدد تامّ دارد ، حرف تماميت كمال نظام جملى مىدارند كه اكمل و اتمّ از آن نظامى متصوّر نيست ؛ و « ا » متوسّطه « 11 » را حرف ابداع و افاضهء « 12 » مفيض حقّ - جلّ سلطانه - كه مدبّر و ممسك نظام وجود اوست « 13 » . و بالجمله : - على اىّ تقدير من التقادير « 14 » - توسّط « ا » در دايرهء واويه بين « 15 » الواوين « 16 » : [ 1 . ] يا « 17 » اشارت است به آنكه دايرهء وجوب بالغير را تحصيل و افاضه صورت‌پذير نيست الّا از آستان جاعليت و بارگاه مفيضيت قيّوم واجب بالذات - علا « 18 » كبرياؤه - كه ما سواه - سبحانه - ماهيات بالقوّه و حقايق تخمينيهء باطلة الذوات « 19 » هالكة الهويّات‌اند . پس چگونه منبع حقّيت « 20 » و معدن انّيت توانند شد ؟ ! [ 2 . ] يا تنبيه بر آنكه نظام جملى تمام دايرهء وجود را جاعل تامّ و علّت تامّهء