جذوات و مواقيت ( فارسى ) — صفحة 205

مشيّت سيلان و جولان مىفرموده باشد . و درجهء حرف « ياء » از ضرب « 1 » درجهء « هاء » كه حرف « 2 » امر و مشيّت و جود و فعّاليت فيّاض حقّ است - عزّ سلطانه - در درجهء « باء » « 3 » كه حرف ماهيت « 4 » و انيّت عقل است ، حاصل مىآيد . و همچنين از تعشير اعتبار درجهء « الف » - كه حرف امر و ابداع ، و « 5 » فيض و مشيّت ، و صنع و « 6 » فعّاليت است - و نيز از جمع « ب » - كه حرف عقل است - با « ح » « 7 » - كه حرف عالم طبيعت است - و از جمع درجتين « ج » و « ز » « 8 » - كه هر دو حرف نفس‌اند به دو اعتبار - و از جمع « 9 » درجهء « دال » - كه حرف طبيعت است - با درجهء « واو » كه حرف عالم عقل است . و عقد عشره ، كمال مرتبه و نهايت رابعهء عدد و غايت سير و منتهاى تكرّر واحد عددى است ، كه مرتبهء زوجيت اثنين در ميدان عقديتش پنج بار ، و « 10 » دايريت « 11 » مرتبهء خمسه دو بار جلوه نموده است . بناء على ذلك كلّه ، ائمّهء افانين « 12 » حكمت و اساطين علماى حقيقت ، حرف « ى » « 13 » را : [ 1 . ] يك بار از براى نسبت امر ابداعى و فعّاليت ايجادى موجد حقّ و مبدع مطلق - جلّ ذكره - بالإضافة « 14 » إلى شخصية « 15 » نظام الكلّ على الإطلاق وضع كرده‌اند . [ 2 . ] و يك بار ديگر از براى منسوب اليه كه شخص جملى نظام كلّ عوالم وجود باشد ، « 16 » متقوّم از دو سلسلهء بدويه و عوديه ؛ و هر يك از سلسلتين از پنج مرتبهء متأصّله متحصّل .