داده و ايشان را بدان ملقب و مخاطب مىدارند ، مانند ابو تراب نسبت به حضرت امير المؤمنين ( ع ) و غيره ، و اين كلمات برحسب ظواهر لفظ أب بقواعد عربيت كنيه و در معنى و واقع لقب آن اشخاص است .
و او بطورىكه در « عمدة الطالب : 191 » و اين نسخه ( ص 8 ) نوشته از هشت نفر عقب باز نهاد كه ما چند تن از آنها را در اين كتاب آورده يا مىآوريم :
يكى : حسين 9 القطعى در ( 1193 ش 5 ) ، و ديگر على 9 در ( 1250 ج 4 ش 768 ) و ديگر :
ابراهيم 9 العسكرى ( ع ) در اين عنوان ، و محمد 9 الاعرج در ( 1345 ) ، و احمد 9 الاكبر در ( 1213 ج 2 ش 193 )
و ابراهيم از جماعتى - چنان كه در « ص 203 عمده » و « 37 » اين نسخه است - عقب نهاد ، از آن جمله : پنج نفر ( ابو طالب المحسن 10 و ابو عبد اللّه حسين 10 و ابو عبد اللّه اسحاق 10 و ابو جعفر محمد 10 و القاسم 10 الاشج ) .
و ابو عبد اللّه اسحاق 10 - بموجب « ص 204 عمده » و « 36 » نسخه - از سه نفر : موسى 11 و احمد 11 و حسن 11 عقب نهاد . پس در « عمده » فرمايد : احمد 11 بن اسحاق از دو تن ( حسين 12 و على 12 ) عقب نهاد و أعقاب آنها در آبه و قماند . و آن وقت رشته اين عمود در « عمده » منقطع شده ، و در نسخه در ( ص 35 ) نوشته كه عقب او از جمعى است از آن جمله سه نفر : ( حسين 12 و قاسم 12 و ابراهيم 12 ) .
و در « ترجمهء تاريخ قم » كه اصلا در سنه 378 به عربى تأليف و در سنه ( 805 و 6 ) به فارسى ترجمه شده شرحى دربارهء اين احمد 11 بن اسحاق 10 نوشته كه به عين عبارت نقل مىشود .
در اين كتاب ( در صفحه 221 ) چاپ سيد جلال الدّين طهرانى ، در ضمن سادات موسوى از اولاد ابراهيم 7 بن امام موسى 6 ( ع ) كه بقم آمدهاند فرمايد :
چنين روايت كند ابو عبد اللّه الحسين 12 بن احمد 11 الموسوى كه جد او ابو عبد اللّه اسحاق 10 بن ابراهيم 9 بن موسى 8 بن ابراهيم 7 بن موسى 6 * و ديگر عرب بقم او را فرمودند كه بدين شهر مقام بايد كرد و ساكن مىبايد شد و او را بسيارى اعزاز و اكرام كردند
مكارم الآثار در احوال رجال دوره قاجار ( فارسى ) — صفحة 1772
مساهمون: ميرزا محمد على ( معلم حبيب آبادى )
ص١٧٧٢