* ( 888 - تولد شيخ عبد اللّه بروجردى ) *
وى فرزند ملا عبد الباقى بن محمد بن درويش ، و خود عالمى جليل و فقيهى كبير بوده .
شرح احوالش در « نقباء البشر : 1201 ش 1727 » نوشته و از آن چنين برآيد كه وى - بهطورىكه شيخ محمد حسين محجوبى تاريخ نهاده - در اين سال متولد شده ، و نزد حاج ملا اسد اللّه بروجردى و حاجى شيخ محمد باقر اصفهانى و غير آنها درس خوانده تا بدرجهئى عاليه در فقه و حديث و كلام و غير آنها از علوم اسلاميه نائل گرديد ، و در بروجرد رياستى بهم رسانيده و از مراجع بشمار آمد ، و مجلس درسى بنا نهاده كه جماعتى از طلاب در سطوح بر وى قرائت نمودند ، و بعضى بمراتب عاليه رسيدند ، از آن جمله مرحوم آية اللّه حاج آقا حسين بروجردى ( اعلى اللّه مقامه ) كه وى چندى در سطوح نزد او درس خوانده . و هم وى را تأليفاتى است :
اول « رسالهء در اجتماع امر و نهى » ، دويم « رسالهء در اجماع » . سيم « رسالهء در قطع » چهارم « رسالهء در مقدمهء واجب » . پنجم « كتابى در نماز » كه تمام نشده ، و غير از آنچه گفتيم آثار قيمهء ديگرى نيز از وى باقى مانده از آن جمله بناء مسجد زنگنه كه اساس آن را او نهاده و قبل از اتمام آن وفات كرد و حاج جعفر روغنى - پدرزن آيتاللّه بروجردى مذكور - آن را باتمام رسانيد ، و خود در اين مسجد نماز مىخواند و مقبرهئى در پهلوى آن براى خويش ساخت ، تا در سهشنبه 28 ماه صفر الخير سنه 1329 هزار و سيصد و بيست و نه - مطابق 10 حوت ماه برجى - وفات كرد و در مقبره مذكوره دفن شد ، و فرزندانى باز گذاشت :
اول شيخ محمد كه وى مجاور نجف بوده و پس از آن ببروجرد برگشت و چون بدانجا رسيد پس از شش ماه در صفر 1364 وفات كرد . و فرزندى جليل فاضل برجا نهاد كه وى بطهران آمده و در قريهء دولتآباد مرجعيتى بهم رسانيد .
دويم شيخ محمد حسن كه از علما و مراجع در مشهد مقدس گرديد .
سيم شيخ محمد « 1 » كه در حين فوت پدر در شكم مادر بوده ، و پس از بزرگى در نزد
هامش
( 1 ) در « نقباء البشر » چنين است ، و اگر صحيح باشد پس همنام برادر اول بوده است . م .