محمد حسن نيز بوده ؛ كه شيخ على را در « نقباء » فرمايد درست از احوالش اطلاعى ندارم ، و شيخ محمد حسن را فرمايد از اهل فضل و كمال و شاگرد آخوند خراسانى و غيره بوده و در سال وفات پدرش در اصفهان وفات كرده و در جوار سيد حجة الاسلام حاج سيد محمد باقر دفن شده ، انتهى . و چنان كه گفتيم او را تأليفاتى نظما و نثرا بوده بدين قرار :
اول كتاب « الدر النضيد » در تقليد ، دويم كتاب « دلائل الامامة » در امامت كه تمام نشده .
سيم « رساله در تعادل و تراجيح » از تقريرات دروس استاد بزرگوارش ميرزاى شيرازى ( اعلى اللّه مقامه ) . چهارم رسالهئى در « رد رساله مفتى محمود آلوسى » در جواب « اسئله لاهوريه » . پنجم « رسالهئى در مباحث الفاظ » . ششم « شرح الروضة البهيّة » يعنى « شرح لمعه » كه مجلدى از آن از اول طهارت تا اواسط حيض خارج شده . هفتم « شرح نجاة العباد » . هشتم كتاب « الفوائد العباسيه » در فوائد فقهيه و اصوليه . نهم منظومههاى بسيارى كه از آن جمله ارجوزههاى شعريه در غايت جودت و متانت مىباشد ، و ديگر منظومه در « شرح الدرهء » سيد بحر العلوم ، و منظومهئى در « نظم مقدمهء جروميه » تأليف ابن آجروم صنهاجى فاسى فارسى كه آن را به خواهش شيخ هادى بن شيخ عباس بن شيخ على آل كاشف الغطا نوشته و در سنه 1301 از آن فارغ شده ، و سيد محمد قزوينى ابياتى در تقريظ آن از بحر رجز بر آن نوشته ، و « منظومهئى در صوم و خمس » و « منظومهئى در حج » زياده بر هزار بيت . دهم كتاب « منهل الغمام » در « شرح شرايع الاسلام » . يازدهم كتاب « نبذة الغرى » در احوال حسن جعفرى يعنى پدر بزرگوارش ، و در سنه 1318 ذيلى بر آن نوشته . دوازدهم كتاب « الورود الجعفرية » در « حاشية الرياض الطباطبائية » يعنى « رياض المسائل » آقا سيد على كربلائى ( رحمة اللّه عليه ) .
مكارم الآثار در احوال رجال دوره قاجار ( فارسى ) — صفحة 1429
مساهمون: ميرزا محمد على ( معلم حبيب آبادى )
ص١٤٢٩