على بن شيخ جعفر نجفى كه به شماره 808 گذشت ) در حله متولد شده ، و هم آنجا در دامن تربيت پدر بزرگوار خود نشو و نما نموده تا مقدمات علوم را بسر رسانيد ، و هم در قرض الشعر و انشاء آن مقامى سامى حاصل كرد ، آنگاه بنجف اشرف مهاجرت نمود و بمجالس دروس دو نفر دائىهاى خود حاجى شيخ مهدى و شيخ جعفر در فقه ، و شيخ انصارى و فاضل ايروانى در اصول حاضر شده تا در فقه و اصول علاوه بر آن در كتابت و فلسفه و حكمت و تاريخ و لغت تبحر و براعت پيدا كرد ، و خود را بمقامى ديد كه مىتواند در حله بأمورى كه در دست پدرش مىباشد بپردازد ، پس بدان شهر برگشت ، و مقدمش از مردمان آنجا بقبولى تام و استقبالى تمام تلقى گرديد ، و آنجا هم باز در نزد پدر خود به تحصيل مشغول شده تا از وى باجازت اجتهاد نائل شد ، و پدرش مىگفته وى اعلم و برادرش ميرزا صالح أفقه است ، و هم خود مجلس درسى بنا نهاد كه چندين نفر در نزد او درس مىخواندهاند ، و همى با شعرا و ادباء عراق مطارحات و مراسلاتى داشته و آنها مدايحى براى او گفتهاند ؛ چنان كه بسيارى از « ديوان سيد حيدر حلى » در مدح او مىباشد ، و از حسن سياست با ولاة آل عثمان كه در عراق عرب بودند خلطه و آميزش بهم رسانيد ، و در شجاعت و شهامت و غيرت بدان مثابه بود كه بوى گفتند يكى از سپاهيان آل عثمان طلبهاى را در نجف زده ، پس وى به دارالحكومه رفته و آن سپاهى و عالم مضروب را خواسته و بعالم امر كرد كه در همان جا آن ضربت را قصاص نمايد . و هم او چندين كتاب تأليف كرده :
اول كتاب « الاشراقات » در منطق كه در « الذريعة ، جلد دويم » كه جاى ذكر آن است ذكر نشده . دويم اشعار بسيارى كه نزد بعضى محفوظ است . سيم كتاب « التلويحات الغروية » در اصول فقه از اول بحث اوامر و نواهى تا آخر تعادل و تراجيح ، انجام تأليف آن سنه 1296 .
و او در روز شنبه اول ماه محرم الحرام سنه هزار و دويست و نود و هشت - مطابق ( . . . ) قوس ماه برجى - در حله در حيات پدر بزرگوار خود به فجائه وفات كرد و جنازهاش را بر
مكارم الآثار در احوال رجال دوره قاجار ( فارسى ) — صفحة 1426
مساهمون: ميرزا محمد على ( معلم حبيب آبادى )
ص١٤٢٦