پيشكش آهوى صحراى من
كون و مكان آينه ذات تو * سينه افروخته مشكاة تو
زارى من صيقل مرآت تو * تا نشد از نفى من اثبات تو
سر نزد از لاى من الآى من
سايه عشق ار بكليسا فتد * ولوله در مسجد اقصى فتد
بس نه ترا لرزه در اعضا فتد * زلزله در طاق سكو بافتد « 1 »
بر سر منبر رسد ار پاى من
طينت صحبت ز چه مىشد عجين * از مى رضوان و بهشت برين
چند در اين غمكده باشى مكين * صحبت از اين حجره در آو ببين
عرش برين منزل و مأواى من
و بالاخره او در اين سال وفات كرده .
در « الذريعة 9 : 599 » شرحى دربارهء صاحب عنوان نوشته بخلاصهء اينكه ديوان اشعار او بنام « تاج الدواوين » است و در سنه 1312 با اشعار سميش ملا محمد باقر لارى در بمباى به مباشرت نواده وى ميرزا على اكبر بن ابو الفيض بن صاحب عنوان چاپ شده و آن شامل غزليات و رباعيات و مثنويات و مراثى حضرت سيد الشهداء ( عليه السلام ) است ، و اشعار اين دو نفر ملا محمد باقر به يكديگر مخلوط شده ، و قرة العين بابيه دختر شيخ محمد تقى بعضى اشعار صحبت را ذكر كرده ، انتهى .
در اينجا چند مطلب را بايد متذكر شد : 1 - اينكه ملا محمد باقر لارى سمى صاحب عنوان در ( 1288 ) بيايد . 2 - اينكه اينجا كه قرة العين را دختر شيخ محمد تقى نوشته ظاهرا مقصودش حاج ملا محمد تقى شهيد ثالث قزوينى بوده ، و آن اشتباه است ؛ زيراكه قرة العين دختر
هامش
( 1 ) سكوبا نام عابدى است نصرانى كه ديرى بساخت و بنام او شهرت يافت : « برهان » و مخفى نماند كه اين مخمس با تغييراتى در « دانشمندان و سخنسرايان فارس » آمده است . م .