* ( 791 - تولد بديع شاعر شيرازى ) *
وى بهطورىكه در كتاب « دانشمندان و سخنسرايان فارس 1 : 435 » فرموده ، نامش محمد حسن و خود فرزند حاج محمد رضا خان نصرة الوزاره ابن ميرزا حسين مايل ابن ميرزا محمد هادى است .
حاج محمد رضا خان در شيراز متولد شده ، و در جوانى به قصد تجارت بعراق عرب رفته و در بصره رحل اقامت افكند و آنجا قريب سى سال ژنرال قونسول دولت ايران بوده و در سنه 1326 وفات كرده .
و فرزندش بديع صاحب عنوان در اين سال در كاظمين متولد شده ، و علوم ادبى و زبان فرانسه را در بصره آموخت ، و چون بسن رشد و بلوغ رسيد و در ايران آواى مشروطيت برخاست ؛ با روزنامهء مشهور « حبل المتين » منطبعهء كلكته بناى مكاتبه گذاشت و مقالاتى براى روزنامهء مذكور مىفرستاد و درج مىشد ، و هم در بصره بتشكيل جمعيت ايرانيان پرداخت ، و پس از خلع محمد عليشاه و اعلام مشروطه جشن باشكوهى به پا كرد و شروع به گفتن اشعار أخلاقى و اجتماعى نمود كه برخى از آنها را حاجى زين العابدين مراغى در كتاب معروف « ابراهيم بيك » آورده است ، و در حدود 1336 بايران آمد و به سمت قونسولگرى ايران در كربلا ، و ازآنپس بصره و بغداد و هرات و بيروت منصوب شد و بصوب مأموريت حركت كرد ، و سالهاى دراز به خدمت وزارت امور خارجه و وزارت كشور ايران اشتغال داشت ، تا در حدود سال ( 1356 - 1357 ) - مطابق 1316 شمسى - به مرض سكته وفات كرد ، و وى را تأليفات مفيدهء چندى است :
اول كتاب « تاريخ بصره » . دويم كتاب « داستان باستان » يا « سرگذشت كورش » . سيم