و سيد على فرزند سيد محمد بن احمد بن محمد بن احمد بن معوض حسينى ، و خود از علماى جامع الازهر و خطيب مسجد حسينى و شيخ آن در مذهب مالكيه بوده ، و همانا در اين سال ( چنان كه در « معجم المطبوعات : 522 » فرموده ) در ببلاو متولد شده و هم در آنجا زيسته و قرآن مجيد را حفظ كرده و بعضى از علوم را دريافت ، آنگاه در سنه 1269 بجامع الازهر درآمد و بمجلس شيوخ بزرگ چون شيخ عليش و شيخ منصور كساب و سيد محمد صاوى و شيخ انبابى و غير آنها راه يافت ، و و جهدى تمام نموده تا در حيازت علوم و تقوى و صلاح و مكارم اخلاق بمقامى سامى نايل گرديد ، آنگاه در سنه 1299 ناظر كتابخانهء خديويه ، و در 1312 نقيب سادات بديار مصريه ، و در سنه 1320 شيخ جامع الازهر گرديد ، و در سنه 1323 از اين سمت اخير استقالت جسته كه هم در آن سال وفات يافت ، و مدت عمرش هفتاد و دو سال بود ، و وى را كتابى است بنام « الانوار الحسينية » بر رساله « المسلسل الاميريه » كه شرحى است بر كتاب مذكور در حديث مسلسل بيوم عاشورا بسند شيخ محمد امير صغير .
* ( 788 - وفات آقا سيد محسن شامى يمانى ) *
آقا سيد محسن فرزند سيد احمد حسنى يمانى ، و از علماى زيديه در ولايت يمن بوده ، و « شرحى بر صحيفه سجاديه » تأليف نموده و در اين سال وفات كرده ، چنان كه آقاى نجفى مرعشى در مقدمهء « صحيفه » چاپ آقاى مشكاة بيرجندى در ( ص كج ) فرموده .