و او سفرى به مكه رفته و در برگشتن بنجف اشرف مشرف شد و آنجا از علما مجاز گرديد و در بصره كه رسيد آنجا در ماه جمادى الآخرة سنه هزار و دويست و نود و دو - مطابق ( اسد - سنبله ) ماه برجى - وفات كرد و جنازهء او را بنجف بردند . و اين شيخ عبد اللّه برادرى داشته بنام شيخ اسماعيل كه نيز از اهل علم بوده ، و نسخهاى از « زهرة الارض » مذكور را به خط خويش نوشته و در 1328 در بوشهر وفات كرده چنانكه هم در « الذريعة ، جلد و شماره مرقوم » فرموده .
* ( 786 - تولد حاج سيد عظيم شروانى ) *
وى بهطورىكه در « مؤلفين كتب چاپى 4 : 79 » فرموده از مشاهير شعراى آذربايجان بوده كه در اين سال متولد شده و زبان بشعر گفتن گشوده ، و در ضمن اشعارش چند تن از شعراى معاصرين خود را ذكر كرده ، همچون : نورس ، عاصمى ، صفا ، جرمى ، يوسف ، سالك ، ثريا ، مصور ؛ و از آنها تعريف نموده . همانا در عهد وى دو انجمن شعرا و ادبا يكى بنام انجمن خاموشان در قرهباغ و ديگرى بنام بيت القضاء در شماخى داير بوده و سيد عظيم و جمعى از شعراى معاصر وى اعضاى نامى آن دو مؤسسه بودهاند ، و وى را تأليفاتى است : اول « ديوان اشعار » .
دويم « مثنوى » ، انتهى .
* ( 787 - تولد سيد على ببلاوى مالكى ) *
ببلاو شهرى است در ناحيهء ديروط از توابع اسيوط مصر كه سادات حسينى در آن مىنشينند .