اول : مرحوم حاجى نايب الصدر شيرازى كه در ( 1270 ) ببايد ،
دويم : مرحوم حاجى ملا على فرزند خودش كه در ( 1284 ) بيايد .
سيم : مرحوم حاجى شيخ عبد اللّه مازندرانى كه هم در ( 1284 ) بيايد .
چهارم : مرحوم ميرزا محمد صادق طريقت نمازى كه در ( 1302 ) بيايد .
پنجم : مرحوم ملا محمد جعفر برزكى كاشانى كه در ( 1317 ) بيايد .
ششم : مرحوم رضا قلى خان سراج الملك كه در ( 1333 ) بيايد .
هفتم : مرحوم شيخ اسد اللّه گلپايگانى كه در ( 1366 ) بيايد .
در « شمس التواريخ » فرمايد : در ما بين علما و عرفاى عصر بصغر جثه و قصر قامت او كمتر كسى بود ، ولى ابهتى داشت كه كسى را در مجلسش ياراى سخن گفتن نبود ، و كسى بر او بسلام سبقت نمىگرفت ، با اعالى و ادانى بيك نحو سلوك مىنمود .
سپس در وفاتش فرموده كه در شب بيست و ششم ربيع الاول سنه هزار و سيصد و بيست و هفت در وقت سحر براى وضو لب جوى آب كه در منزلش مىگذشته نشسته ، و دو نفر از مغرضين ناگهان بر گلويش چسبيده فشار دادند تا روحش از اين عالم فانى بسراى جاودانى انتقال كرد . قبرش در جنب قبرستان بيدخت ، انتهى .
و همانا مدت عمر او هفتاد و پنج سال و نه ماه و بيست و هشت روز بوده ، و بيست و ششم ربيع الاول مذكور مطابق 28 حمل ماه برجى بوده ، و اينك قبرش در بيدخت مزارى معروف و بر آن عمارت و دستگاهى مىباشد . و پس از خود از دو زن دو پسر و چندين دختر باز گذاشت ، يكى از پسران از زوجه اول : مرحوم حاجى ملا على بوده كه بزرگتر و در ( 1284 ) بيايد .
و ديگر ميرزا محمد باقر از زوجه دويم كه در 2 شنبه 23 شعبان سنه 1315 متولد شده و اينك در گنابد اقامت دارد و نام خانوادگى خود را سلطانى نهاده ، و فرزندش سلطان ابراهيم سلطانى از اهل علم و أدب عصر حاضر است كه در روز 27 شوال سنه 1371 قصيدهئى از خود در مجلس جشن اتمام گنبد و كاشىكارى مقبرهء جد خود صاحب عنوان قرائت كرده ، چنان كه در « نابغهء علم و عرفان : 492 » نوشته .
مكارم الآثار در احوال رجال دوره قاجار ( فارسى ) — صفحة 1386
مساهمون: ميرزا محمد على ( معلم حبيب آبادى )
ص١٣٨٦