مردى عالم و فاضل و اديب و شاعر بوده ، و شرح احوالش در « اعيان الشيعة ، جزء 15 جلد 16 » و « الذريعة 6 ش 953 و ج 9 ش 1212 » ، نوشته و از آنها با ملاحظهء بعضى از مواضع ديگر چنين برآيد كه :
او در بعد از زوال روز آدينه هيجدهم ماه ذى الحجة الحرام ( عيد غدير مبارك ) اين سال - مطابق ( . . . ) جوزا ماه برجى - در نجف متولد شده ، و در نزد حاجى شيخ مهدى آل كاشف الغطا ( كه در 1289 بيايد ) درس خوانده ، و پس از چندى مسافرت بتهران و هم آنجا سكونت نمود ، و ثروت و مكنتى وافر فراهم فرمود ، و « حاشيهئى بر قوانين » و نيز « ديوانى در اشعار » دارد ، و در أواسط ماه رمضان المبارك سنه هزار و دويست و نود و هفت - مطابق ( اسد - سنبله ) ماه برجى - در تهران وفات كرد . و اعقاب او در كرمان شاه مىباشند ، از سه پسر بنام سيد ابو الحسن 37 و سيد موسى 37 و سيد محمد على 37 .
* ( 673 - وفات سيد احمد بن عرفان هندى ) *
وى بهطورىكه در « رساله احوال سيد عبد الحى حسنى ، ص ج » نوشته صاحب دعوت و جهاد بوده و كتابى بنام « الصراط المستقيم » تأليف كرده ، و در اين سال وفات نموده .
* ( 674 - تولد مولوى سيد احمد حسين زنگيپورى ) *
وى فرزند مولوى سيد كرم حسين صاحب زنگيپورى از ضلع غازىپور ، و خود مردى عالم و فاضل بوده ، و بهطورىكه در « الكرام البررة : 118 ش 230 » فرموده در اين سال متولد شده و علوم اوليه و آليه را در نزد پدر خود ( كه از علماء أعلام بوده ) خواند ، آنگاه در نزد سيد