* ( 671 - وفات مرحوم آقا سيد محمد باقر 26 قزوينى ) * * ( اعلى اللّه مقامه ) *
وى فرزند مرحوم سيد احمد 25 قزوينى است ( كه در جلد اول ، سال 1199 عنوان 48 گذشت ) ، و خود از بزرگان علما و فقها بلكه از جملهء اوليا و اوتاد و صاحب مقامات عاليه و كرامات زاكيه و نمونهئى از دائى بزرگوارش مرحوم سيد بحر العلوم ( أعلى اللّه مقامه ) بوده ، و مرحوم حاجى نورى ( نور اللّه تعالى روحه الشريف ) در « دارالسلام » شطرى از كرامات او را ذكر كرده ، و هم در « مستدرك 3 : 400 » و نيز در « الكرام البررة : 169 » شرح احوال او را نوشتهاند ، و از آنها چنين برآيد كه :
او در نزد سيد بحر العلوم و شيخ جعفر نجفى درس خوانده ، و هم از آن دو بزرگوار روايت نموده ، و در طاعون عراق واقع در اين سال ( 1246 ) جد بزرگوارش حضرت امير المؤمنين ( عليه السلام ) پيش از وقوع آن ، در خواب خبر بوى داده و فرموده آخر كسى كه از آن وفات مىكند همانا تو خواهى بود ، و چون آن بليه واقع شد و هركسى به طرفى فرار كرد وى مانند كوه راسخ ايستادگى نموده و همى همت در تجهيز اموات با كثرت آنها بطور محير العقول كه مخصوصا در يك هفته شمار آنها به روزى هزار نفر رسيد از خود ابراز داشت و هيچكس از مشاهير علما را چنين توفيقى دست نداد ، و او اول بامداد بحرم مطهر آمده و زيارتى مختصر مىخواند و در ايوان حجره متصل بدر شرقى بر طرف راست وارد شونده بصحن مىنشست و چندين نفر را معين نموده كه بتجهيز اموات پردازند ، گروهى براى برداشتن جنايز ، و گروهى براى تغسيل ، و گروهى براى طواف و گروهى براى دفن و هكذا ، و خود بدانهمه نماز مىخواند ، و در اول صبح كه مىآمد بيست سى جنازه حاضر بود ، حتى اينكه در يك روز هزار جنازه جمع شد و او بر هريك به ترتيب مقرر در شرع بدون اخلال بر مستحبى نماز