* ( 676 - وفات شيخ جعفر آل محيى الدّين عاملى ) *
آل محيى الدّين كه آنها را آل ابو جامع نيز مىگويند خانوادهئى هستند در نجف كه در سال 1237 ( ص 1049 ) گذشت . و شيخ جعفر فرزند شيخ محمد بن شيخ يوسف بن شيخ جعفر بن شيخ على مذكور در سال و صفحه مرقومه ، و خود از اجلاء علماء اين خانواده است كه بنا بمرقومات « الكرام البررة : 238 ش 529 » عالم فاضل كاتب جليل عظيم معظم محترمى بوده ، و همانا پدرش شيخ محمد از علما بوده ، و صاحب عنوان ترجمهء او را پس از وفاتش در پشت نسخهاى از « وافى » مملوك او نوشته . و خود در اين سال وفات كرده ، و همچنين برادرش شيخ شريف و جميع اولاد و اكثر عيالش همه بطاعون اين سال وفات كردند .
* ( 677 - تولد سيد حسين عابد 34 كربلائى ) *
وى فرزند مرحوم سيد محسن 33 صراف بن سيد مرتضى 32 بن سيد محمد 31 بن امير سيد على كبير 30 كربلائى است .
امير سيد على كبير 30 در جلد دويم ( سال 1207 ص 321 شماره 126 ) گذشت . و سيد حسين صاحب عنوان از جمله علما بوده كه در اين سال متولد شده و تأليفاتى دارد : اول « بياضى در ادعيه و ختوم » . دويم كتاب « دموع الشمعة » در ادعيه شب جمعه ، انجام تأليف آن سنه 1304 .
و در نيمهء ماه ذى القعدة الحرام سنه هزار و سيصد و نوزده ، چنان كه در كتاب « نابغة العراق : 7 و 8 » نوشته - مطابق دوشنبه 5 حوت ماه برجى - وفات كرده ، و خلف با شرف بزرگوار وى سيد هبة الدّين شهرستانى 35 در ( 1301 ) بيايد .