به همان مرض وفات كرد ، و در « قصص » فرمايد : در سرداب خانه خود مدفون شد و نسلش منقطع گرديد ، و ليكن اولاد روحانى او بسياراند ، انتهى .
و امروز آن مرقد مطهر در نزديكى در قبله صحن منور حسينى ( عليه السلام ) معروف است ، چنان كه در « منتخب التواريخ » نوشته و مدت عمرش را ما بين سى و چهلسالگى نوشته .
و در « هدية الاحباب » و « منتخب التواريخ » وفاتش را در اين سال نوشتهاند ، و در « روضات » در حدود 1246 نوشته ، و مكرر گفتهايم كه در « روضات » حدود سالى كه مىنويسد گاهى عين همان سال را مىخواسته و گاهى يكى دو سال پس و پيش آن را . و شريف العلماء لقب ديگران هم بوده ، از آن جمله ملا محمد شريف بيغشى كه در « المآثر : 171 س 1 » عنوانى مخصوص دارد و در آنجا فرمايد بلقب شريف العلماء مشهور بود « 1 » .
و اينك ما فهرست اسماء كسانى را كه در اين دو سال ( 1245 - 1246 ) نوشتهايم بهر يك از اين دو مرض وفات كردهاند اينجا مىآوريم :
1245 - آقا محمد على نجفى . حاجى ملا احمد نراقى .
1246 - آقا سيد محمد باقر قزوينى . شيخ جعفر آل محيى الدّين . شيخ خلف كربلائى سيد عبد الغفور يزدى . شيخ عبد اللّه مامقانى . سيد كاظم كاظمينى .
هامش
( 1 ) يكى از فضلاء شاگردان مرحوم شيخ محمد حسين صاحب « فصول » كه در طاعون اين سال در كربلا حضور داشته و خود نيز مبتلا گرديده و ظاهرا شفا يافته است ، در يادداشتهاى خود در دو موضع جداگانه ؛ وفات شريف العلماء را ضبط كرده . يك جا گويد :
« اليوم 24 شهر ذى القعدة الحرام سنه 1246 روزى بىدروغ تخمينا در كربلاى معلى دويست و پنجاه تا سيصد نفر از طاعون مىميرند . . . و جناب شريف العلماء اليوم وفات كرد و زنش و دختر و پسرش . . . » . و در جاى ديگر گويد : « اليوم 24 شهر ذىقعده سنه 1246 احوالم به حمد اللّه خوب است لكن خلق بسيار مردند ، و جناب شريف العلماء ملا شريف مازندرانى ملقب به آخوند مطلق اليوم مرد با يك زنش و يك دختر و يك پسرش به چند يوم قبل . . . » .
و شرح داستان اين يادداشتها در جلد دوم « فهرست كتب خطى كتابخانههاى اصفهان .
خطى » مذكور است . م .