از كار جهان 4 : 49 » ذكر شده ؛ در اين سال وفات كرده . و وى دو نفر فرزند داشته : يكى دوق دى كنت ، و ديگر ژرژ 4 كه هر دو در ( 1234 ) گذشتند .
* ( 505 - تولد شيخ عبد الهادى ابيارى شافعى ) *
وى شيخ ابو يوسف نجا فرزند رضوان نجاء شافعى ازهرى مصرى و خود از معاريف و اعاظم علماء اهل سنت است كه در علوم عربى و ادبى مهارتى تمام داشته ، و شرح احوالش در كتاب « كنز العلوم و اللغة : 19 » و « معجم المطبوعات : 358 » و « ريحانة الادب 1 : 35 » نوشته ، و از آنها همه چنين برآيد كه :
او در اين سال در شهر ابيار از أعمال مصر غربى متولد شده ، و در نزد پدر خود مبادى علوم را درس خوانده ، آنگاه بجامع الأزهر رفت و در نزد شيخ ابراهيم بيجورى شافعى و شيخ محمد دمنهورى و غير آنها درس خواند ، تا خود فاضلى بزرگوار گرديد و شهرتى تمام بهم رسانيد ، پس اسماعيل پاشا وى را براى تعليم فرزندان خود برگزيد ، و او با تحمل اين عمل بتدريس در جامع الازهر نيز اشتغال ورزيد ، و چندين نفر از مشاهير از آن جمله شيخ حسن طويل از مجلس درس او برخاستند .
و چون توفيق پاشا فرزند اسماعيل پاشا كه شاگرد او بود بخديوى مصر برقرار شد وى را بامامت ألمعيه و افتاء آن منصوب كرد و او تا آخر عمر بدان باقى بود .
و وى چندين كتاب تأليف كرده : اول كتاب « باب الفتوح » در معرفت احوال روح و تصوف و توحيد . دويم كتاب « بحر العيون » . سيم كتاب « ترويح النفوس » بر حواشى « قاموس » .
چهارم كتاب « حسن البيان » در نظم مشترك القرآن . پنجم كتاب « الدورق » در لغات أضداد .
ششم رسائل مدونه كه با اكابر علما و شعرا ردوبدل نموده . هفتم كتاب « زكات الصيام » بارشاد عوام در فقه شافعى . هشتم كتاب « سعود المطالع » براى سعود مطالع ، در شرح لغزى بنام اسماعيل پاشا ، حاوى اصطلاحات علوم عديده بطرزى غريب . نهم كتاب « صحيح المعانى » در شرح « منظومه بليانى » . دهم كتاب « طرفة الربيع » در نظم انواع بديع . يازدهم كتاب « العرائس