الواضحة الغرر » در شرح منظومهء بدريهء « جالية الكدر » تأليف سيد جعفر ابن البرزنجى . دوازدهم كتاب « الفواكه الجنية ( يا الجنويه ) » در ملتقطات نحويه . سيزدهم كتاب « القصر المبنى » بر حواشى « مغنى » كه حاشيهء اوست بر حاشيه امير كبير ( 1232 ص 953 ) بر مغنى ابن هشام ، و تا اول باب دويم در تفسير جمله در دو جزو چاپ شده . چهاردهم كتاب « الكلام على الصوفية من سعود المطالع » در تصوف . پانزدهم كتاب « الكواكب الدرية » در نظم ضوابط علميه در نحو . و آيتى يزدى نيز كتابى بدين نام دارد در تاريخ باب و بابيه . شانزدهم كتابى در لغز شامل سى علم .
هفدهم كتاب « المواكب العلمية » در توضيح « الكواكب الدرية » مذكور خودش . هيجدهم كتاب « النجم الثاقب » در محاكمهء بين برجيس و جوائب ، يعنى كتاب « جوائب » احمد فارس شدياق و صاحب برجيس باريس در بعضى از مسائل لغويه . نوزدهم كتاب « نفحة الاكمام » در مثلثات كلام ، يعنى كلماتى كه بسه حركت خوانده مىشود . بيستم كتاب « نيل الامانى » در توضيح « مقدمهء قسطلانى » ، يعنى شيخ شهاب الدّين ابو العباس احمد مصرى ، در مصطلح حديث .
بيست و يكم كتاب « الوسائل الأدبية » در رسائل أحدبيه ، كه در آن مراسلات خود را با شيخ ابراهيم أحدب ( 1242 ) جمع كرده .
و دو نفر استاد او بيجورى در 1198 ( ش 37 ) گذشت ، و دمنهورى در ( 1288 ) بيايد .
و دو نفر شاگردش توفيق پاشا در ( 1310 ) و شيخ حسن در ( 1317 ) بيايند .
و بالاخره او خود در سنه هزار و سيصد و پنج ، پس از مدت شصت و نه سال قمرى عمر وفات كرد .
* ( 506 - وفات شيخ علاء الدّين طريحى نجفى ) *
وى فرزند شيخ امين الدّين بن شيخ محيى الدّين بن شيخ صفى الدّين بن شيخ فخر الدّين ابن شيخ محمد على بن شيخ احمد بن شيخ على بن شيخ احمد بن شيخ طريح بن خفاجى بن حميمه بن خميس بن جمعة بن سليمان بن داود بن جابر بن يعقوب اسدى است ، چنان كه از خود او تا شيخ فخر الدّين بدين نحو در « مجله مباركهء المرشد » است ، و در « احسن الوديعه 2 : 60 » وى را فرزند شيخ محيى الدّين بن شيخ امين الدّين بن شيخ ضياء الدّين بن شيخ صفى الدّين ( الى الآخر ،