اول كتاب « ايضاح الغوامض » در تقسيم فرائض در ارث كه بسيار مفصل و داراى فروض كثيره در فرائض است ، انجام تأليف آن سنه 1318 . دويم كتاب « بهجة الآمال » در شرح « زبدة المقال » و « منتهى الآمال » خودش كه اينك ذكر مىشود ، در پنج جلد ، سه جلد در شرح زبده و دو جلد در شرح منتهى ، انجام تأليف آن سنه 1318 ، و فرزندش ميرزا محمد حسن اين پنج جلد را در يك جلد مختصر كرده بنام « مختصر المقال » كه مانند فهرست مىباشد . سيم كتاب « دلائل الاحكام » در شرح « شرايع الاسلام » پنج جلد ، و در « الذريعة 8 : 239 و ما بعدها » چندين كتاب بدين نام ذكر كرده . چهارم « شرح قصيدهء تائيهء دعبل خزاعى » . پنجم كتاب « منتهى الآمال » در تتميم « نخبة المقال » آقا سيد حسين بروجردى كه در ( 1238 ) بيايد . و آن را در اين شرح « زبدة المقال » بجاى « نخبة المقال » نوشته .
و او روايت مىكند از چند نفر : اول حاجى سيد حسين ترك كه در ( 1299 ) بيايد .
دويم شيخ راضى نجفى كه در ( 1290 ) بيايد . سيم فاضل شربيانى كه در ( 1245 ) بيايد .
چهارم ميرزاى شيرازى كه در ( 1230 ) گذشت . پنجم حاج شيخ مهدى بن شيخ على بن شيخ جعفر نجفى كه در ( 1289 ) بيايد .
و بالاخره ، او در پنجشنبه چهارم ماه رجب الفرد سنه هزار و سيصد و بيست و هفت ، چنان كه در مجلدات عديده « الذريعة » است - مطابق 31 سرطان ماه برجى - در تبريز وفات كرده ، و آقاى آقا نجفى مرعشى در « حاشيه هداية الانام » حاج شيخ عباس قمى ( ص 77 ) در روز مرقوم از سنه 1321 گفته ، و در « دانشمندان آذربايجان » در سنه 1320 نوشته ، و شنيدى كه وى فرزندى بنام ميرزا محمد حسن داشته ، و او در ( 1266 ) بيايد .
* ( 501 - وفات ام هانى ، شاعرهء يزدى ) *
وى دختر حاجى عبد الرحيم خان بن خان بزرگ محمد تقى خان بن ميرزا محمد باقر يزدى است ، كه جدش محمد تقى خان خواهرزاده عنايت سلطان بافقى يزدى بوده . در « تاريخ يزد : 254 » شرحى نوشته بخلاصهء اينكه عنايت سلطان مردى بوده از بزرگان يزد ، و چون چند سال در قصبهء بافق يزد اقامت داشته ببافقى مشهور شده و بيشتر آباء و اجدادش در دورهء