مزار و مقبره تاكنون در نائين در تكيهاى معين و معلوم و زيارتگاه خصوص و عموم است و در ماده تاريخ او گفتهاند : « هو الوهاب ذو العزه هو الحق و لا يفنى » .
در « طرائق 3 : 97 » پس از ذكر سلسله صاحب عنوان نوشته كه موافق اين شجره چنين است كه ايشان از سلسله نوربخشيه باشند ، ولى از بعض مخلصين مفلسين آنان مسموع مىشود كه ايشان را اويسى مىدانند ، انتهى .
و مقصود از اويسى يك سلسله از صوفيه هستند كه خود را متصل به اويس قرنى و وى را تربيت شده از حضرت امير المؤمنين عليه السلام مىدانند كه يكى از چهار سلسلهء تصوف كه مىگويند از چهار امام بوسيله چهار نفر جارى شده او باشد ، و اين سلسله در اتصال جسمانى مانند سلاسل ديگر نيست و آنها قائل باتصال روحانى هستند ، و در « طرائق 2 : 24 » فرمايد : بدون بيعت عامه نبويه و خاصه ولويه با شخص انسان كامل مكمل زمان خود سلوك ممتنع است . و اينجا بحث مفصلى نموده در عدم كفايت توجه بروحانيت يا كفايت آن . و وفات صاحب عنوان در اين سال بنقل از « طرائق » است ، ليكن در « روضة الصفا » و « منتظم ناصرى » در 1214 نوشتهاند .
بههرحال ، مرحوم حاج عبد الوهاب چنان كه در « طرائق 3 : 97 » و « تاريخ نائين 4 : 9 و 10 » نوشته يك پسر داشته بنام آقا محمد كه در حياة پدر وفات كرد و از وى سه دختر و دو پسر بنام آقا ابو طالب و آقا عبد اللّه بازماند . و آقا أبو طالب دو پسر داشته : يكى حاج محمد سعيد ، و ديگرى بنام جد قريبش آقا محمد و او را سه پسر بوده كه سيم آنها ميرزا نصر اللّه خان مشير الدوله است كه در ( 1325 ) بيايد .
و فرزند ديگر او كه بزرگتر بوده حاج ميرزا حسين خان اعتلاء السلطنه است كه اعقابى از وى كه از أعيان عصر مىباشند موجوداند . و فرزند اوسط او ميرزا اسد اللّه خان بلا عقب بوده . و نيز اين آقا محمد اخير دخترى داشته كه وى خط را خوب مىنگاشته و قرآنى به خط خود تحرير و آن را بناصر الدّين شاه اهداء نموده .
* ( 184 - وفات انور شاعر كوپاموى ) *
وى نور الدّين محمد خان بهادر ، از احفاد أنور الدّين و خود از شعراء هندوستان است ، و دو ديوان در اشعار فارسى دارد كه در يكى تخلص انور و در ديگرى دل نموده