* ( 181 - وفات سيد حسين كوكبانى يمنى ) *
يمن ، مملكتى است معروف كه غالب مردمان آن بر مذهب زيديه مىروند يعنى در فروع از فرقه شيعه و بعد از حضرت زين العابدين عليه السلام امامت را در فرزند بزرگوار آن حضرت ، جناب زيد شهيد عليه السلام ( كه در جلد 1 سال 1194 ، عنوان 12 ص 26 گذشت ) ثابت مىدانند ، و چندين سال است كه سلطنت آن مملكت در امام مذهبى آن جماعت مستقر شده و هماره پادشاه رسمى و امام وقت آن ولايت يكى مىباشد ، كه از اولاد جسمانى آن بزرگوار نيز هستند و نسب خود را به دو مىرسانند .
و سيد حسين فرزند سيد عبد القادر بن ناصر بن عبد الرب بن شمس الدّين على حسينى و خود از رجال علمى و سياسى مملكت يمن ، و داراى علم طب و ادب و فضائل جمهء ديگر بوده و شعر هم مىگفته ، و بعد از وفات امام مؤيد بن متوكل بدعوت امامت برخاست و پيشآمدهائى برايش رو داد كه گاهى محبوس و گاهى آزاد مىزيست ، و وى اشعارى دارد كه اكثر مدون نشده ، و از آن جمله در قصيدهئى گويد :
خفف على ذى لوعة و شجون * و احفظ فؤادك من عيون العين
فلكم فؤاد واجب ( خافق . خ ) من سهمها المسموم * أو من سيفها المسنون
و اترك ملامة مغرم فى حب من * أغنت محاسنه من التحسين
وى وقتى كنيزى با قيد بكارت از كسى بنام ابو بكر خريد ، و پس از آن ، آن كنيز ثيب درآمد ، پس وى اين دو بيت را بگفت :
شرينا من أبى بكر فتاة * فدلس أنها بكر بمكر !
و كم من حيلة جازت علينا * و ماهى من أبى بكر بنكر « 1 »
و او در اين سال - چنان كه در « معجم أدباء الاطباء 1 : 133 » نوشته - در حده وفات كرد ، و نعش او را برحسب وصيت بشبام ( بكسر شين كه كوهى عظيم داراى درختان خرما و چشمههائى در هشت فرسنگى صنعا است ) آورده و در آنجا دفن كردند .
* ( 182 - تولد هماى شاعر شيرازى - ره ) *
وى مرحوم رضا قلى خان بن ملا بديع خان بن ملا شاه شهان شيرازى و خود از شعراء
هامش
( 1 ) در نسخه بنون است و شايد اصلا بباء بوده كه توريهاى لطيف باشد .