مؤذن ، پنجم شنيدن يا گفتن نام آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم چنانچه بيان شد ، ششم در وقت نوشتن نام آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم كه ابو هريره رضى اللّه عنه روايت مىكند از حضرت رسالتپناه صلى اللّه عليه و آله و سلم كه فرموده كه هركه صلوات بر من در كتاب بنويسد فرشتگان براى وى استغفار مىكنند تا آن صلوات كه در آن كتاب مثبت باشد و آنچه اختيار علماء است آنست كه هم صلوات و هم سلام هر دو مثبت سازد و مكروه است كه بيكى قناعتت كند و روايتيست كه به رموز ننويسد بلكه به صريح صلى اللّه عليه و آله و سلم يا عليه الصلاة و السلام يا صلوات اللّه تعالى و السلام عليه بنويسد ، هفتم در روز يا در شب جمعه كه حضرت رسالتپناه صلى اللّه عليه و آله و سلم فرمود " هركه در روز جمعه بر من صلوات فرستد حق ( تعالي ) دويستساله گناهان او را بيامرزد و هركه هشتاد بار بفرستد بيامرزد حق تعالى دويستساله گناهان ما تقدم و ما تأخر ، هشتم در وقت مصافحه كه سبب مغفرت گناهان است ، نهم در ماه مباركه شعبان ، دهم چون ياد گناهان خود كند و از ارتكاب آن معاصى پشيمان گردد فى الحال كلمه لا إله إلّا اللّه محمد رسول اللّه بر زبان راند و از عقب آن صلوات بر روح مبارك مصطفى صلى اللّه عليه و آله و سلم بفرستد تا آن گناهان از بركت كلمه توحيد و درود مغفور گردد . پس بنابراين مقدمات هيچ معامله مر بنده را بهتر از متابعت حضرت رسالتپناه صلى اللّه عليه و آله و سلم و محبت او نيست و چون آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم شب و روز در انديشهء احوال و فكر مرجع و مآل ما مىبود اولى آنكه ما نيز به وصف كمال و نعت جلال او پردازيم ، هركه نظر بدين سواد كند محمد شعيب ( رح ) بن رفيع القدر حافظ گل ( رح ) بن محمد رفيق ( رح ) بدعا نيك ياد كند كه او را اللّه تعالى بديدار خود شاد كند .
هامش
- اللّه عنه است ، بازهم ابن كثير ( رح ) از رزين ابن معاويه مرفوعا با تغير الفاظ نقل كرده است ( ر ك به تفسير ابن كثير سورة احزاب 56 ) .